Het ouderplatform is een plek waar ouders elkaar ondersteunen en inspireren door het delen van hun ervaringen.



Gezond zonder prikken

Toen ik ruim 10 jaar geleden de keuze maakte om niet te vaccineren voelde ik me daar hopeloos alleen in staan. Inmiddels weet ik wel beter! Er zijn steeds meer ouders die kiezen voor een ongestoorde ontwikkeling van de natuurlijke immuniteit van hun kinderen. Hoe komen ze tot hun keuze en wat komen ze tegen op hun pad?

Op deze pagina inspireren en informeren ouders elkaar door het delen van hun ervaringen met betrekking tot hun gedeeltelijk of niet gevaccineerde kinderen. Wil je ook bijdragen? Graag! Neem contact met me op (ook als je niet kunt schrijven) zodat je verhaal een plek krijgt.


"We read to know that we are not alone." C.S. Lewis




Keuzes maken die ik het beste vind!


"Ik heb mijzelf tijdens mijn zwangerschap nooit écht verdiept in het wel en wee rondom vaccins. Mijn zoon is nu bijna 15 maanden en pas anderhalve maand geleden, vraag me niet waarom zo laat, ging bij mij ineens de knop om; op het moment dat ik via via 'Vaccin vrij' tegenkwam. En werkelijk, ik ben zo blij met deze 'vondst'! Het geeft mij vertrouwen waardoor ik met opgeheven hoofd de keuzes durf te maken die ik het beste vind (de BMR-prik heeft mijn zoon niet meer gehad) en het laat bovendien zien dat ik niet de enige ben met twijfels over vaccineren. Er zijn hordes mensen die er hetzelfde instaan als ik.

Frustrerend vind ik het, dat je als pasgeboren ouder zo eenzijdig wordt geïnformeerd, door overheid en consultatiebureau. Vaccineren móet, het is nodig om je kind niet ziek te laten worden. Dat is het gevoel dat je krijgt. Als wat meer geroutineerde ouder ontdek je wellicht, zoals in dit geval, dat er meer achter zit. Vaccins hebben een keerzijde en Vaccin vrij biedt ouders een eerlijk beeld van vaccins door deze keerzijde te laten zien."


Maartje, Amsterdam


Vaccinatietirannie in Slovenië!


"Allereerst met dank voor het voorlichtend werk op uw website en op twitter; ik bezoek het regelmatig. Ik ben een Nederlander en ik woon met mijn vrouw en twee kinderen, een dochter van 7 en een zoontje van 5 mnd, in Slovenië. Onder andere omdat er bij de dochter van mijn zus hele heftige reacties waren na vaccinatie (extreme allergie, langdurig hoge koorts ed.) hebben wij ons goed verdiept in de literatuur m.b.t. vaccinatie. Op basis daarvan besloten om niet te laten vaccineren.

Echter, het niet laten vaccineren van je kinderen is hier in Slovenië een hachelijke zaak want het is bij de wet verplicht. Alle kinderen in Slovenië moeten volgens het door de overheid ingestelde vaccinatie schema worden ingeënt; enige mogelijkheid tot inspraak van ouders is er niet. Als je het als ouder dus onzinnig vindt je baby tegen hep. B te laten vaccineren of als je ernstige bedenkingen hebt tegen het kinkhoestvaccin kun je sowiso niks. Als ouder kun je niet onder het vaste programma uitkomen. Alleen wanneer je kind door eerdere vaccinatie al werkelijk ernstig beschadigd is wat dan moet worden erkend door de kinderarts kan eventueel een uitzondering worden gemaakt. Waar mijn zus in Nederland nadat ze haar dochter drie keer had laten vaccineren en de reactie na elke keer heftiger werd kon stoppen met vaccinatie en dat ook deed zou zij hier zijn verplicht door te gaan...

Omdat vaccinatie verplicht is ben je als ouder die z'n kind niet wil laten vaccineren dus strafbaar en die straf liegt er niet om. Zolang je niet laat vaccineren wordt je periodiek een boete van duizenden euro's opgelegd. De eerste boete is een kleine tweeduizend euro en daarna komt er bij elke gemiste oproep nog eens duizend bij (per kind!). Volstrekt onbetaalbaar voor de gewone mens (en helemaal wanneer in aanmerking wordt genomen dat het gemiddelde inkomen in Slovenië ongeveer de helft is van dat in Nederland). Er kan worden gesteld dat er sprake is van pure dwang.

Kortgeleden zijn wij door de schoolarts van onze dochter aangegeven bij de Sloveense 'inspectie voor de volksgezondheid' en sindsdien mogen we ervaren hoe het is te leven onder een vorm van tirannie en dat is voorwaar geen aanrader. Hoe het ons verder zal verlopen weten we op dit moment nog niet. Vaccineren is in elk geval geen optie.

Wat ik wellicht nog op kan merken is dat het verplicht zijn van vaccinatie op zich geen nieuw beleid is; er is hier al heel lang sprake van verplichte vaccinatie en tot 2004 was het zelfs nog iets erger omdat elke pasgeborene (in Slovenië is het ook verplicht in het ziekenhuis te bevallen) direct na de geboorte een tbc-vaccinatie kreeg, lekkere binnenkomer... Die onverdunde waanzin is gelukkig afgeschaft. Het enige dat de laatste tijd wel veranderd is, is dat de boete's enorm omhoog zijn gegaan - wat wellicht wat met het economisch tij te maken heeft.

In 2004 heeft een groep ouders, verenigd in een stichting, een poging gedaan om de vaccinatieplicht middels een rechtszaak te laten beëindigen. Ze verzochten de rechtbank alle onafhankelijke onderzoeksdata m.b.t. vaccinatie en de gevolgen daarvan in overweging te nemen; dat is nooit gebeurd, de rechtbank heeft toen alleen geluisterd naar de 'officiële medische experts' hier ten lande, waarna de wet uiteraard ongewijzigd bleef. Wat hier opvallend sterk leeft is een geloof in de notie van kudde immuniteit; dat er een verschil is tussen 'vaccine-induced immunity' en 'disease-induced immunity', waardoor kudde immuniteit middels vaccinatie een bedenkelijke zaak is, is wil nog niet echt doordringen.

Bij deze zou ik u in elk geval op de hoogte willen stellen van wat gaande is alhier; gewoon een ander land binnen Europa. Een andere ouder die om dezelfde reden wordt belaagd door de overheid hier heeft inmiddels een petitie gestart om de repressie van de overheid te stoppen:

http://www.avaaz.org/en/petition/We_want_to_stop_the_state_represive_measures_against_the_parents_who_dont_want_to_vaccinate_their_children/?tCcLzdb

Wellicht zou u bij uw netwerk wat ruchtbaarheid kunnen geven aan het schandelijke beleid van de Sloveense overheid m.b.t. vaccinatie. "


Johan, Grosuplje


Informeer jezelf voordat je de keuze maakt!


"Hoi, ik heb een kort ervaringsverhaal. Mijn zus heeft zich 1,5 naar verdiept in het inenten en is, toen ze er meer over wist, meteen gestopt met het laten inenten van haar dochter (inmiddels 13 jaar in goede gezondheid). Door haar heb ik besloten om mijn dochtertje ook helemaal niet te laten inenten. Ze is nu bijna 1 jaar en nog nooit ziek geweest. In de tijd dat ze 3 maanden lang naar de crèche ging was ze alleen maar verkouden zonder dat ze daar echt last van had. Iedereen in mijn omgeving vindt het opvallend omdat kinderen in het eerste jaar eigenlijk altijd regelmatig ziek zijn. Ik ben ook lid van een forum en alle andere moeders hoor ik regelmatig over koorts, oorontsteking, zetpillen enz. Het valt me op dat mensen in mijn omgeving vaak niet weten dat het een keuze om wel of niet te vaccineren en er veel onbekendheid is. Ik hoor dingen als: 'Oh, eigenlijk hebben we daar nooit over nagedacht'. Mensen doen het zomaar, maar ik denk dat het belangrijk is dat je jezelf goed informeert voordat je de keuze maakt.
Door wat ik lees op deze site wordt mijn beslissing alleen nog maar bevestigd. :)"


Ellen, Harderwijk


Onze keuze? NIET vaccineren!


"Samen met mijn partner heb ik ervoor gekozen om onze dochter niet te vaccineren. Deze beslissing is mede tot stand gekomen doordat ik zelf als kind astmatisch was, een aandoening die in verband wordt gebracht met vaccins. De astma belemmerde me, ik voelde me benauwd en niet vrij. Op mijn 16e gebruikte ik de inhalator 10 keer per dag en de huisarts vertelde dat ik er nooit meer vanaf zou komen.

Ik kon het niet geloven en ook niet accepteren. Ik ben meer gaan sporten en door mezelf en andere daarmee te verbazen kreeg ik meer zelfvertrouwen. De benauwdheid werd minder en ik vergat af en toe zelfs de inhalator en op een gegeven moment had ik het niet meer nodig.

Of de astma is ontstaan door vaccinatieschade weet ik niet, maar wat ik me wel kan herinneren is dat ik heel ziek ben geweest van de laatste 2 vaccinaties die ik heb gehad (m.n. de BMR) Ik had hoge koorts en een zere arm. Ook mijn partner kon zich herinneren ziek te zijn geweest van de BMR.

Vijf jaar geleden ben ik begonnen met studeren aan de Hogeschool voor natuurgeneeskunde Hippocrates. Tijdens deze studie ben ik me ervan bewust geworden dat ik de kapitein ben van mijn schip en dat ik aan het roer sta van mijn leven. En dat er keuzes zijn, zo ook de keuze om wel of niet te vaccineren. Toen ik in verwachting was in 2009 zijn we ons gaan verdiepen in vaccins en hebben we de voors en tegens tegen elkaar afgewogen. Daarnaast zijn we bij een lezing geweest, die verzorgd werd door Anneke Bleeker van 'Verontruste Moeders'. Dit gaf voor ons de doorslag om onze kinderen niet te laten enten.

We vonden de keuze zelf op zich niet moeilijk, maar later merkte we dat het toch wel lastig is als je het gevoel hebt er alleen in te staan. En ook de afkeur van de reguliere zorg met betrekking tot onze beslissing maakt het niet makkelijk. Daarom hebben we er bewust voor gekozen om ook naar een praktijk te gaan voor klassieke homeopathie, zodat een homeopate ons kan begeleiden en onze vragen betreffende onze dochter kan beantwoorden. Ze begeleidt ons ook tijdens het doormaken van kinderziektes. Dat geeft rust en vertrouwen, want ja de reacties van het dagverblijf, consultatiebureau, vrienden en ouders die je niet begrijpen halen je soms toch uit balans.

Wat betreft de voeding heeft onze dochter de eerste 9 maanden van haar leven borstvoeding gehad; dat is naar onze mening het allerbeste voor een baby. Nu proberen we ons kindje zoveel mogelijk te voeden met biologische voeding. We hebben een kerngezonde dochter van bijna 2 die zowel de bof, 5de en 6de ziekte heel gemakkelijk is doorgekomen.

De bof kreeg ze toen ze 9 maanden was. Het begon met koorts en rechts een rode dikke wang. Ik dacht eerst: " Het zal wel iets met het doorkomen van haar tandjes te maken hebben". Ik ben met haar naar de homeopaat geweest en die zei: " Nee, dat zijn geen tandjes, het is de bof!" We zijn vanaf dat ze een half jaar was naar de homeopaat gegaan omdat we van de consultatiebureau-arts het advies hadden gekregen onze dochter 's nachts wakker te maken voor een voeding. Ze sliep al door vanaf 6 weken en de arts vond dat veel te vroeg. Ze zei dat ze haar voeding nog nodig had 's nachts en dat we haar dus maar wakker moesten maken. Ik had geen ervaring en zat nog niet in mijn kracht als moeder en na veel wikken en wegen nam ik dus toch maar aan dat het moest. Maar het verstoorde het hele slaapritme van ons kindje en het resultaat was dat ze iedere drie uur wakker werd! Het brak me helemaal op en ik was blij dat ik van de homeopate een middel kreeg waardoor ze weer als vanouds doorsliep van zeven uur 's avonds tot zeven uur 's ochtends.

Sindsdien komen we zo'n beetje iedere drie maanden bij de homeopaat. Ik zie mijn kindje iedere dag en sommige veranderingen vallen je gewoon niet op, maar de homeopaat ziet alles en stuurt soms een beetje bij als dat nodig is. Zoals bij de bof wat heel goed verlopen is. Een dag of drie flinke koorts en toen nog twee dagen herstellen en dat was het.

Haar wang is nog één keer opgekomen, maar er kwam geen koorts bij. We dachten, zit het nog in haar systeem of zo? Het is maar één keer gebeurd en daarna niet meer. En dit kan inderdaad als ze zo jong zijn, de meeste kindjes schijnen de bof pas te krijgen boven de twee jaar.

De vijfde ziekte had ze vrij snel daarna toen we op vakantie waren – ze was toen ze 14 maanden. 's Middags bij het zwembad was ze niet zichzelf en 's avonds werd ze huilend wakker met 41 graden koorts. Dat was wel schrikken. We hebben haar natte sokjes aangedaan. Als je je hoofd gaat koelen gaat je lichaam er warmte naartoe sturen en als je je voeten koelt geeft je lichaam daar warmte aan. Na een half uurtje bij ons op bed met koude sokjes was de temperatuur al een graad gezakt en toen kon ze weer slapen. Dat is wat we wilden, want slapen is natuurlijk het beste medicijn. Dit heeft iets van vier of vijf dagen geduurd. Twee dagen met heftige koorts, dik 40 graden en twee dagen met 39 graden en toen de koorts weer gezakt was kwam er uitslag op haar lichaam. Allemaal rode vlekjes op haar armen en benen. Het jeukte en daar hebben kregen we ook een homeopatisch middel voor. Ze was absoluut niet angstig toen ze zo'n hoge koorts had, wij vonden het eng maar zij zelf was er heel erg rustig onder. De vlekjes duurden nog een paar dagen en toen was ze er doorheen.

Toen ze anderhalf was kreeg ze ook nog de 6e ziekte. Ze is een week of twee ziek geweest met overgeven. Ze had de hele week flinke koorts en was heel aanhankelijk. Ze wilde alleen maar bij me zitten en was heel rustig terwijl ze anders heel druk is, maar het vraagt natuurlijk ook veel van zo'n klein lichaampje. Ze had toen ook weer vlekjes op haar buik die na een week of wat langzaam weer wegtrokken. Al met al allemaal niet heel ernstig. Ik schrok alleen wel toen ze zo'n hoge koorts had maar als ik naar haar keek dan had ik wel een soort vertrouwen dat ze het gewoon aan kon. En ik zie het toch allemaal als een boost voor het afweer systeem en ze is er alleen maar sterker van geworden. Door er op de momenten dat je met je kind bent er ook echt te zijn voor je kind zul je symptomen snel signaleren en kun je op tijd hulp inschakelen.

Wees je bewust dat er keuzes zijn in het leven en dat je daarmee zelf de richting kunt bepalen."


Margreet, Hensbroek


Vaccins zie ik als een soort van tijdbom die je inspuit


"Voor ons heeft de reden om onze dochter niet te vaccineren te maken gehad met het feit dat ik als ASR-therapeut werkte. Dit is een hele mooie therapie die allerlei oosterse technieken integreert en dit ook heel duidelijk op een Westerse wetenschappelijke manier weer uit te leggen. (www.asrtherapie.net) Ik heb dit 8 jaar gedaan en in die tijd heel veel geleerd over de natuurlijke balans van het lichaam.

Zodoende kon ik dus niet alleen vanuit mijn gevoel, maar ook vanuit de kennis die ik had, vrij makkelijk uitleggen waarom we niet achter de prikken stonden. En ik had in die tijd ook al een gezonde scepsis ten opzichte van de reguliere geneeskunde. We dachten, laten we eerst maar eens kijken wat de gevolgen van die inentingen zouden kunnen zijn en daar wat informatie over proberen te vinden. En ja dan kom je natuurlijk bij de andere kant van het verhaal.

We hebben wel bij voorbaat gezocht naar ondersteuning voor het geval ons kind ziek mocht worden. Zowel een antroposofische arts als een homeopaat waren op de hoogte van onze keuze en bereid bij ziekte bijstand te verlenen. We zijn zo gefocust op die vaccins dat we vaak vergeten dat er natuurlijk genoeg mogelijkheden zijn als kinderen ziek worden. Maar bij onze dochter is het nooit nodig geweest want ze was heel gezond. Ze had eigenlijk nooit wat, even verkouden, maar daar was ze dan zo weer klaar mee.

Ze heeft alleen wel een keer anderhalve dag met kinkhoest op bed gelegen toen ze twee jaar was. Het heerste in het dorp en het is op aandringen van de buurvrouw toegegeven, dat het kinkhoest was. We woonden vlak bij een basisschool, waar het bij heel veel kinderen is geconstateerd en (aanvankelijk zo niet benoemd- ivm de vele gevaccineerde zieke kinderen?) Terwijl wijzelf anderhalve week op half op bed, half uit bed al hoestende de dagen doorkwamen, was onze dochter die contact had met de buurjongens er snel bovenop zonder behandeling. De twee buurjongetjes waren ook niet gevaccineerd en wel schoolgaand, hebben ook géén kinkhoest gekregen hebben.

Ik denk niet dat die prik beschermt. Ik heb juist het idee dat gevaccineerde kinderen gevoeliger zijn voor de ziekte. Die vaccins doen iets heel geks met het afweersysteem en die hele antilichamen theorie rammelt aan alle kanten. Ik heb er onlangs weer iets over gelezen: www.naturalnews.com/035371_vaccine_theory_antibodies_viruses.html http://www.medicalnewstoday.com/releases/242403.php

Maar goed er is heel veel gaande op dit moment en het maakt allemaal onderdeel uit van een groot bewustwordingsproces dat in mijn optiek veel breder is dan vaccinatie. Het gaat erom mensen vrij te maken zodat ze weer vrij kunnen denken en vrij kunnen kiezen. Want om het maar weer even terug te brengen naar gezondheid: er zijn natuurlijk zo veel meer mogelijkheden dan die ons worden aangeboden via de bekende zorgportalen. Maar mensen moeten wel bereid zijn zelf te onderzoeken en na te gaan wat voor henzelf en hun kinderen het beste is. En dit kan best een hele weg zijn. Als je altijd maar op de overheid en de mainstream media vertrouwt en dan een stap verder gaat kom je erachter dat wat ons verteld wordt behoorlijk eenzijdig is en dan ga je verder denken en op een gegeven moment ontdek je dat er allemaal niets van klopt.

Het kan ook best lastig zijn om over je keuze om niet te vaccineren te praten. Ik heb ontdekt, dat er een soort psychologisch mechanisme bijkomt, dat heel hardnekkig is. Als je iemand confronteert met je keuze, dan hebben die mensen vaak de neiging in de verdediging of aanval te schieten. Zo van; als het goed zou zijn om je kind niet vaccineren dan doen wij het zeker fout als we het wel doen! En dat wil natuurlijk niemand, dus ze gaan van alles aandragen om je ervan te overtuigen dat vaccineren toch belangrijk is en moet. Dat is echt lastig.

Wat mij betreft is de bottomline toch wat je inspuit. Zoveel nare stoffen: ik zie het toch een soort als een tijdbom die je inspuit, je weet nooit wat het op de lange termijn gaat doen."


Emco, Waskemeer


Bangmaak verhalen en zoeken naar informatie


"Ik ben Sabrina (25jr) moeder van Flynn (8 mnd en ongevaccineerd). Al tijdens mijn zwangerschap begon ik na te denken over vaccineren en ik heb hier veel gesprekken met mijn moeder over gehad. Zij zei dat als ze vroeger meer had geweten over vaccineren dat ze mij en mijn broertje nooit had laten inenten. Mijn broertje is 13 jaar en autistisch. En of dit nou aangewakkerd is door de vaccins durf ik niet te zeggen, maar uitsluiten doe ik het zeker niet!

Ik ben zelf op onderzoek uitgegaan en vond het moeilijk om goede informatie te vinden. Er zijn veel Amerikaanse en Australische voorlichtingsfilmpjes, maar eigenlijk werd ik er toch niet veel wijzer van. Op een gegeven moment kwam ik erachter wat er in zo'n spuit zit; allemaal onnatuurlijke, chemische stoffen en een baby van 8 weken oud - die nog een onontwikkeld immuunsysteem heeft - krijgt dezelfde hoeveelheid vaccins ingespoten als een volwassene. Ik schrok wakker. Dat kán toch niet goed zijn! Ik liep ook tegen ervaringsverhalen van ouders aan en kwam erachter dat het dus inderdaad niet altijd goed gaat. Mijn hart brak als ik het las!

Terwijl ik nog steeds niet alle feiten had besloot ik toch niet te vaccineren. In ieder geval niet het eerste jaar. Ik voelde me nog heel onzeker en durfde er in eerste instantie niet eens over te beginnen met mijn partner omdat ik bang was dat hij wél zou willen prikken. Uiteindelijk kwam hij er toch achter dat ik de vaccins uit wilde stellen omdat we samen naar het consultatiebureau gingen en ik mededeelde dat ik wilde wachten. Hij is die middag zelf op onderzoek uit gegaan en kwam op een gegeven moment met tranen in zijn ogen naar me toe en zei: "Je hebt gelijk, er komt geen spuit in onze zoon!" Ik kan je niet zeggen hoe opgelucht ik me voelde. Het lijkt me echt verschrikkelijk lastig als je hierover van mening verschilt met je partner.

Een tijdje later hoorde ik bij de post-natale zwangerschapsyoga andere moeders praten over hoe ze merkten dat hun kindje toch niet helemaal lekker was na die prikjes en mijn maag draaide rond. Ik dacht: 'Je moet eens weten wat er ingespoten wordt'. Ik had zo te doen met hun baby's en besloot te vertellen dat Flynn geen prikken kreeg en waarom. Ik stuitte ik op een muur van onbegrip. Drie van de vijf wisten niet eens dat je keuze hebt om wel of niet te vaccineren en daarnaast werd ik met grote ogen aankeken en voor gek verklaard omdat ik 'onnodig' risico liep. Ik kon in ieder geval maar beter niet met hem naar de Bijenkorf of andere plekken gaan met veel mensen want dan zou hij zeker weten ziek worden! Er kwamen ook nog bang-maak-verhalen achteraan over mensen die zij kenden die doodziek waren geworden. Ik weet niet eens meer wat voor ziektes ze allemaal wel niet gekregen hadden, maar het gekke was dat deze mensen wel gevaccineerd waren! De logica ontbrak totaal maar de overtuiging dat je tóch moest vaccineren was heilig. Zelf heb ik trouwens ook iets van 2 of 3 ziektes gehad waartegen ik gevaccineerd ben.

Mijn vriendenkring reageerde gelukkig wel positief. Ze weten dat ik niet zomaar iets doe maar dat de keuze om niet te vaccineren weloverwogen gemaakt is. Ik heb trouwens de laatste tijd heel veel nieuwe moeders ontmoet die hun kinderen niet laten enten. Het speelt bij een heleboel ouders!

Wijzelf hebben ondertussen ook besloten de prikken niet uit te stellen maar dat we ze helemaal niet willen geven. Dit tot grote ergernis van het consultatie bureau, maar we doen wel meer dingen die niet in hun straatje passen en om eerlijk te zijn vind ik dat dat helemaal onze zaak is!"


Sabrina


Ik ben er nu pas achter dat het niet zo normaal is om gewoon een gezond kind te hebben dat nooit wat heeft.


"Toen ik zwanger was heb ik altijd al in mijn hoofd gehad dat ik de hele voorlichting die we krijgen over vaccineren niet vertrouwde en het eigenlijk maar een raar verhaal vond. Eigenlijk heb ik al van huis uit meegekregen dat het geen overbodige luxe is om goed kritisch te blijven nadenken als het om vaccineren gaat.

Zelf heb ik als kind de kinderziektes gewoon gehad en ik ben alleen tegen tetanus geprikt met een jaar of 7, 8. Ik was toen een keer gevallen - en toen hebben ze mijn moeder bang gemaakt en heeft ze die injectie toegestaan.

Om mijn moeder heen waren zelfs in die tijd al best een aantal andere ouders die hun kinderen ook niet lieten vaccineren en er werd eigenlijk helemaal niet moeilijk over gedaan. Kinderziektes zijn er niet voor niets, het lichaam doet zijn werk en je wordt er alleen maar sterker van. En die andere ziektes waren al praktisch verdwenen voordat we ertegen gingen vaccineren, dus die vaccins zijn helemaal niet nodig.

Mijn eigen dochtertje is nu 6 maanden en nog nooit ziek geweest, nog nooit verkoudheden en nog nooit een oorontsteking. Eigenlijk vind ik dat ook normaal dat een kind niet om de haverklap ziek is, maar helaas is het niet het geval als ik zo om mij heen kijk. Mijn vriendin bijvoorbeeld heeft een zoontje die is nog niet eens twee en heeft al 12 antibioticakuren gehad. Vreselijk, het maakt alles kapot je krijgt er geen enkele weerstand mee. En dan is er ook nog eens het gevaar dat bacteriën er resistent tegen worden en dan krijg je dus weer een superbacterie waartegen geen enkele antibioticakuur meer opgewassen is.

Ik heb geen angsten gehad. Ik ga me er niet druk over maken; er zijn zoveel dingen die kunnen gebeuren: ik kan ook aangereden worden door een auto als ik met de kinderwagen oversteek. Ik wilde het absoluut niet maar mijn vriend stond er anders in, hij wilde wel prikken tegen polio en kinkhoest. Toen ben ik me gaan verdiepen en ben ik ook je website tegengekomen. Eigenlijk meer om hem en mijn omgeving te overtuigen dat het verhaal niet klopte dan voor mijzelf ben ik aan de slag gegaan.

Ik heb Vaccin Vrij! samen met mijn moeder gelezen en die had ook iets van: "Kijk zo zit het dus, daarom doen we het niet!" Het is een perfecte website voor moeders die het wel al voelen maar nog niet zeker weten of ze hun 'nee' goed kunnen onderbouwen.

Ik vraag me ook af of de kans op vaccinatieschade niet vele malen groter is dan de kans op bijwerkingen n.a.v. de complicatie van een van die ziektes.

Als je beseft dat autisme nu al bij 1 op de 110 kinderen voorkomt – dat is gewoon metaal vergiftiging! Het erge is ook dat het nooit getest is wat die metalen die in het vaccin zitten in het babylichaam doen. Het is gewoon bizar dat iedereen die vaccinaties maar klakkeloos haalt. Mensen laten zich leiden door angst en denken zelf niet meer na!

En dan die consultatiebureaus - het eerste dat ze zeggen is: "Zo we doen eerst de prikjes maar." En ik zei meteen: "Dat doen we helemaal niet", maar ik ga ervan uit dat de meeste moeders het wel doen. Toen zei ze: "Waarom wil je het niet, ben je antroposofisch?" "Ja hoor dat is goed." Ik ben het wel niet maar het helpt wel, je krijgt minder gezeur. Alhoewel, in de computer staat dat ik niet vaccineer, maar elke keer vragen ze het weer.

Pas na 6 maanden kreeg ik te horen dat er ook een antroposofisch consultatie bureau bestaat. Vorige week kreeg ik een brief binnen met 'voor de zekerheid' nog maar een keer de oproepkaarten erbij. Dat vond ik ook zo belachelijk. Er wordt zo veel druk op je uitgeoefend. Je doet niet wat de massa doet dus je valt op – we moeten blijkbaar allemaal hetzelfde 'kiezen'.

Mijn vrienden weten ook allemaal dat ik het niet doe en zetten soms grote ogen op als we het er over hebben. Maar ik heb gemerkt dat het echt puur komt doordat mensen de informatie niet hebben, want als je er duidelijk over spreekt dan gaat iedereen twijfelen.

De gezondheid van je kind is zo belangrijk en over van alles heeft de overheid websites en je kan alles vinden maar dat is: "Je moet het maar gewoon doen en je weet niet eens wat ze inspuiten!" Ik zou willen horen: " Weet u dat u de keuze heeft om uw kind te vaccineren?", in plaats van: "Nou, we doen het prikje maar even eerst". Daar heb ik me erg aan geërgerd.

En eigenlijk is de voorlichting ook zo eenzijdig: neem nou polio: gevaarlijke ziekte is het enige dat we horen en dat polio niet meer voorkomt sinds 1984 wordt er niet bij gezegd. Je moet echt heel goed zoeken naar informatie – zodat je alle kanten van het verhaal boven water krijgt.

Voor ons dochtertje doen we die prikken in ieder geval niet. Ze is zo gezond en altijd blij en happy en smiling. Ze huilt echt bijna nooit. En er wordt altijd gezegd dat dat huilen door buikkrampjes komt maar dat vraag ik me dus ook af. Ik denk dat die vaccins daar ook mee te maken hebben – het hoort gewoon niet in het lichaam thuis.

Ik raad alle moeders aan om gewoon die website Vaccin Vrij goed te lezen. Vaccineren kan altijd nog – je moet er eerst achterkomen of je het echt wilt. En het niet doen "omdat iedereen het doet"of iets dergelijks.

En ik ben ervan overtuigd dat iedere moeder die zich goed laat informeren zal beslissen om niet te vaccineren. Ik kan me niet voorstellen dat iemand ervoor kiest om haar eigen kind met gevaarlijke giftige stoffen in te spuiten voor ziekten die zo wie zo al grotendeels verdwenen waren vóórdat we begonnen met vaccineren. Het is gewoon een kwestie van een paar uurtje lezen en vooral zélf goed blijven nadenken!"


Mara, Amsterdam


Ik wil meer informatie dan klakkeloos aannemen wat voorgeschoteld wordt!


"Sinds 3 jaar geleden ben ik mij bewust geworden van de gevaren omtrent vaccinaties. Het is bij mij begonnen doordat mijn paard hevige reacties aan het vaccin overhield. Toen ben ik gaan zoeken naar informatie over vaccineren.

Sinds 9 maanden ben ik de zeer trotse moeder van mijn dochter Jaylin. Vanzelfsprekend ging ik dit onderwerp ook op mijn dochter betrekken en mij dus nog vóór haar geboorte met kindervaccinaties bezighouden.

Ik werd lid van de NVKP waardoor ik al een stuk bewuster mijn eigen mening/keus kon vormen omtrent het vaccineren. Ik had het gevoel méér informatie te willen dan klakkeloos aan te nemen wat voorgeschoteld wordt en als een schaap te volgen! Met als gevolg dat ik ineens een overvloed van informatie kon vinden die mij zeer beangstigde en in eerste instantie ook nog ongeloofwaarig deed voorkomen. Ik heb wel altijd al het diepgewortelde innerlijke gevoel gehad dat vaccineren niet 'zuiver' is m.b.t de lichaamseigen intelligentie maar de angst voor de infectieziektes had bij mij de overhand.

Deze site heeft bij mij dit oergevoel alleen maar meer bewust gemaakt en mijn geloof in mijn eigen weten is heel erg versterkt. Het heeft mij gesteund in het durven loslaten van mijn angst en het durven vertrouwen op mijn eigen intuïtie. Ik had vooral behoefte aan meer informatie die voor mij, als leek, duidelijk te begrijpen viel. Dat heb ik hier kunnen vinden. Daarnaast heb ik nog meer kunnen vinden..

Ik heb tijdens het lezen ervaren hoe onbegrijpelijk ik de reactie vanuit de overheid hierop vind. Ik had al een gevoel dat er 'iets' niet klopte maar dat dit zo diepgaand was had ik mij tot nu toe niet voor mogelijk gehouden. Ik had ondertussen ook de studie van mevrouw T.C. Kuiper gelezen; de verborgen gevaren van vaccinaties - en ik vind dit werkelijk 'onbegrijpelijk'! Dat dit zo kan gebeuren in ons land (en daarbuiten).

De teksten waren voor mij een directe 'eye-opener' en ik ben blij hiervan kennis te hebben mogen nemen. Het is iets wat mij nog langere tijd zal gaan bezighouden. Helaas heb ik mijn dochter toch al 2 keer laten inenten (wél láter begonnen en met langere tussenpozes) vanuit een motivatie gebaseerd op angst, maar ik voel mij nu dusdanig gesterkt in mijn mening dat ik mijn angst voor de infectieziekten durf los te gaan laten (mede doordat ik mijzelf nu meer inlees in wat deze precies inhouden en wat de 'gevaren' hiervan zijn) Ik ben hier dan ook zeer erkentelijk voor jegens deze site, en de diverse informatieve linken die erbij staan.

Voor mijzelf betekent dit dat ik nu zélf een bewuste en verantwoorde keus kan en durf te maken, en al heb gemaakt m.b.t het niet meer willen vaccineren, en hoe om te kunnen gaan met ziekten. Ik wil mij meer informeren over de afzonderlijke ziekten op zich. Ook vind ik dit zo een belangrijk onderwerp dat ik deze site graag ter informatie doorgeef aan één ieder die hierin ook maar iets geïnteresseerd is, zodat ook zij hopelijk een bewuste keuze kunnen gaan maken. Ik wil u in ieder geval bedanken voor deze 4 delen waardevolle tekst en het beschikbaar stellen hiervan! (en de diverse informatieve links.) "


Yana, Den Helder


Vaccineren is een keuze en geen plicht!


"Wij zijn Pascal en Priscilla, de trotse ouders van Nadine van 1,5 jaar en in blijde verwachting van ons tweede kleintje. Eerlijk gezegd waren wij zoals veel (aanstaande) ouders niet op de hoogte van alle mogelijkheden en vooral van alle keuzes die je hebt over vaccineren. Ook wij hadden waarschijnlijk klakkeloos de kudde gevolgd als wij niet in aanraking waren gekomen met magnetiseur Harry Smit uit Boskoop. Hij heeft ons in de zwangerschap ondersteund en ons ook vrijblijvend informatie gegeven over vaccineren. De eyeopener: Vaccineren is een keuze, geen plicht! Dat was voor ons nieuwe informatie. Toen ons gezonde verstand het over ging nemen door te lezen en ons te verdiepen in de materie kwam al snel het besef dat het bij vaccineren om meer gaat dan alleen een prikje voor de zogenaamde bescherming tegen ziektes. Het boek 'Vaccinaties doorgeprikt' gaf ons veel duidelijkheid.

Tijdens de zwangerschap besloten wij later te gaan vaccineren met homeopathische ondersteuning. Toen onze dochter geboren werd, waren wij nog meer op de hoogte van de ziektes en hun zogenaamde gevaren. Ons verstand won het van de angst. Op het consultatiebureau gaven wij aan niet te willen vaccineren en gaandeweg wel te zien hoe alles zou gaan lopen. Ze hebben zeker geprobeerd om ons van het standpunt af te brengen, maar wij waren en zijn nog steeds vastbesloten!
Onze ouders reageerden divers, de ene partij vanuit angst, de andere met respect en begrip. Eén ding waren zij het over eens: het is ons kind en wij bepalen dus wat wij willen voor haar gezondheid! Helaas is het onderwerp nog erg taboe en voor velen nog onbekend terrein. De voorlichting die je krijgt als ouder of aanstaande ouder is zeer eenzijdig en richt zich voornamelijk op angst en onzekerheid. Je wordt bang gemaakt met vooroorlogse sterftecijfers en allerlei ernstige complicaties die je kind zou kunnen krijgen als je het niet vaccineert. Er wordt ingespeeld op angst en schuldgevoel. Jij laat je kind toch niet ziek worden!
Terwijl, als je tussen de regels door gaat lezen, je realiseert dat je juist bewust met de gezondheid van je kind bezig bent en je niet klakkeloos laat leiden door wat het RIVM je voorspiegelt. Het is toch belachelijk dat je niet weet wat er bij je kind ingespoten wordt? Waar zijn de bijsluiters? Wegen de risico's van het ziek worden wel op tegen de bijwerkingen op korte en lange termijn?
Naar ons idee ben je iedere dag bezig met de gezondheid van je kind door het goede voeding aan te bieden, voldoende vitamine c, frisse lucht, te letten op hygiëne en te zorgen voor rust en regelmaat! Vaccinaties zijn een vorm van schijnveiligheid. Ook gevaccineerde kinderen worden ziek en waarom mag een kind niet ziek zijn? Een natuurlijke afweer, het immuunsysteem dat aan het werk blijft! Iets wat bij gevaccineerde kinderen veelal kapot geprikt wordt! Bij ziektes zijn er ook alternatieven, zoals homeopathie. Kinkhoest kan tegenwoordig prima genezen worden met homeopathie!

Nadine is een gezond meisje en is in evenwicht! Ze is, op een verkoudheidje na, nog niet ziek geweest. Krijgt zij een kinderziekte dan hebben wij geen angst. Ik, gevaccineerde moeder, heb als kind de bof gekregen zoals de arts nog nooit gezien had. Ook ik zit hier nog steeds! Zoals de website www.vaccinvrij.nl al zegt: Denken, Voelen, Realiteit en Mogelijkheid. Een goede site om je als ouder wegwijs te laten maken in de wereld die Vaccineren heet!

Niemand heeft de waarheid in pacht, lezen is weten!"


Pascal en Priscilla, Waddinxveen


Zuid Afrika – geen angst voor de leeuwen en ook niet voor infectieziekten!


"Het is een heel lang proces geweest om de beslissing te maken maar we hebben uiteindelijk helemaal niet gevaccineerd. De zus van Paul heeft ook niet gevaccineerd en haar dochter is nu 7 en daar is het zaadje mee geplant. Ze is er zo van overtuigd dat vaccineren niet O.K. en niet nodig is, dat we geïnteresseerd zijn geraakt. Je wil natuurlijk altijd het beste voor je kind. Twee boeken van Peter en Hilary Butler: ‘Just a little Prick’ en ‘From one prick to another’ hebben ons erg geholpen en ook de informatie die Door heeft gegeven in een lezing bij haar thuis (ook te vinden op Vaccin Vrij!).

Daarna zijn we zijn gaan afpellen: voor welke ziekte zijn we bang en voor welke niet. BMR is totale onzin; DKTP viel ook af. Alleen kinkhoest bleef over als ziekte waarvan we dachten: ‘Dit is toch wel eng’. Maar toen we erachter kwamen dat gevaccineerde kinderen óók nog kinkhoest kunnen krijgen, en ook hoorden dat je kindje alleen maar tegen kinkhoest gevaccineerd konden worden als ze de combinatieprik kregen, dachten we: ‘Dit gaan we niet doen’.

Het waren dus een heleboel factoren bij elkaar – maar de doorslaggevende factor was dat het niet goed voelde om al die gifstoffen in te spuiten. De beslissing is heel sterk gestuurd door wat is goed voor mij en mijn kind en wat is niet goed voor mij en mijn kind; een combinatie van intuïtie en gezond verstand - minder vanuit de wetenschap. Belangrijk hierbij is ook dat ik Miles op verzoek borstvoeding geef, hem altijd heb gedragen, thuis voor hem zorg en samen met hem slaap. Hierdoor zorgen de antistoffen in mijn melk ervoor dat hij een goed immuunsysteem heeft en hij nooit ziek is.

Als laatste wil ik nog kwijt dat we er ook niet aan gedacht hebben Miles te vaccineren toen we naar Zuid Afrika gingen en hij 8 maanden oud was. Ik weet dat bij veel mensen toch de onzekerheid toeslaat als ze naar een land gaan waar veel meer infectieziekten voorkomen, zoals in Zuid Afrika bijvoorbeeld tuberculose, maar bij ons was dat niet het geval.

Hij was in goede conditie en kreeg volledige borstvoeding – wat goed is voor de weerstand van het kind. We gingen naar vrienden van ons die ook een kleintje hadden dat niet gevaccineerd was en eveneens volledige borstvoeding kreeg, dus dat stelde ons gerust. En toen we er nog eens goed over nadachten kwamen we erachter dat er twee redenen zijn om niet te vaccineren: 1: je bent niet bang voor de ziekte zelf of 2: je gelooft niet in vaccineren. En uiteindelijk gaf dat laatste voor ons de doorslag: we geloven gewoon niet in de ‘bescherming’ die uit een spuitje komt!"


Titia en Paul, Amsterdam


Mijn hart breekt als ik dat krijsen op het consultatiebureau hoor!


"Ons kindje van bijna 1 jaar is niet gevaccineerd. Ik heb heel lang getwijfeld en gezocht naar informatie en beetje bij beetje is het steeds duidelijker geworden dat we die prikken niet willen.

Mijn intuïtie was heel sterk ‘tegen’: als ik me voorstel dat ik mijn kindje vaccineer word ik helemaal gek. Ik kan het niet verklaren maar ik moet er niet aan denken – het is een heel sterk gevoel en dat zegt op zichzelf natuurlijk al genoeg.

Maar we hebben er ook heel goed over nagedacht. We zijn alle vaccins zo’n beetje afgegaan. Van difterie dachten we meteen al van dat is niet nodig, maar we zitten 6 km van Staphorst vandaan en daar heerst natuurlijk de angst voor polio. Iedereen denkt dat als je polio hebt dat je dan meteen in een rolstoel zit maar we zijn ons echt gaan verdiepen in deze ziekte en het kan zo mild zijn dat je niet eens in de gaten hebt dat het polio is omdat het zo lijkt op een normale griep. Toen viel polio ook af.

We hebben dieren en mijn ouders wonen op het platteland dus we hebben nagedacht over tetanus. Ik heb dat stuk over tetanus op Vaccin Vrij! gelezen en dacht OK, dat hoeft dus ook niet.

En de kinderziekten die lijken ons juist heel belangrijk om door te maken. Ik geloof dat die ziekten een bepaald doel hebben – er zijn voor een bepaalde geestelijke en lichamelijke ontwikkeling die belangrijk is voor de persoonlijke ontwikkeling van het kind. Ze heten niet voor niets kinderziekten. Horen er gewoon bij.

We lopen bij een antroposofisch arts en die raadt aan om met 1 jaar te enten met de DTP – de kinkhoestcomponent wordt weggelaten vanwege de bijwerkingen – en dan in combinatie met druppels en Vit C ter ondersteuning. Maar het voelt niet goed. Ik vind het ook vreselijk als ik op het consultatiebureau ben en een kindje de prikken krijgt. Mijn hart breekt als ik dat krijsen hoor – echt vreselijk. Hoe kunnen ze het doen – mensen weten gewoon niet wat er ingespoten wordt, als ze het wel wisten zouden ze het niet doen.

In maart hebben we een afspraak met een homeopaat om te kijken of we nog met korrels iets kunnen doen. Er zijn natuurlijk meerdere manieren waarop je aan immuniteit kunt werken. Wij zijn ook heel bewust bezig met onze voeding. Al die antibiotica bv. die in vlees zit, daar klopt ook niets van. Als we daar nou eens goed over voorgelicht zouden worden!

Vrienden van ons begrijpen wel waarom wij niet willen vaccineren, maar in onze familie ligt dat moeilijker – we hebben het er eigenlijk niet over. We zorgen gewoon dat we zelf goed weten waar we mee bezig zijn.

Het boek “Vaccinaties doorgeprikt” heeft me heel erg geholpen, ik zou dat boek aan iedereen aan willen raden. Echt geweldig. In het boek staat dat er tussen de 5 en 10 kinderen per jaar sterven aan vaccinaties. “Waar zijn we mee bezig! Hoe kan dit, en hoe kan het dat we er niets van horen. Het staat niet in de krant, maar het zal je kind maar zijn”.

Ik werk in de gehandicaptenzorg en ik hoor van ouders die kinderen hebben die ernstige aandoeningen hebben - bv. epilepsie - dat ze ervan overtuigd zijn dat het door de prikken veroorzaak is . Of ouders die een film hebben van hun kind voor en na de inentingen – een totaal ander kind – en die toch niet snappen hoe het nou komt. Ja, jij en ik weten het maar zij niet.

Ik ontmoet ook veel mensen om mij heen die denken dat het verplicht is. Ook raar. Dat heeft ook te maken met de slechte voorlichting.

Ik wordt er heel strijdlustig van. Wil me echt inzetten en mensen informeren. Ik vind het echt heel erg wat er gebeurt en ik vind dat het niet kan, dus ja – ik hoop dat het snel zal veranderen. Als je zou weten wat je inspuit doe je het niet. We worden gewoon bang gemaakt.

Afijn, ons kindje is heel gezond – hij heeft een keertje koorts gehad met doorkomende tandjes en paar keer verkouden maar dat is het eigenlijk. Het is een sterk kindje, heel vrolijk en opgewekt, iedereen zegt het ook altijd, en dan denk ik dat is toch niet raar. Gewoon zoals het hoort te zijn!"


Ineke, Meppel


Welke keuze past het best bij je?


"Allereerst mijn complimenten voor deze geweldige en overzichtelijke site!

Mijn ervaring die ik wil delen:
Het vraagstuk “vaccineren of niet vaccineren” kan eindeloze discussies teweeg brengen. Persoonlijk denk ik dat vaccineren een groter risico met zich mee brengt. Maar daar gaat het niet om. Een betere vraag is “welke keuze past het best bij je”? Ben niet te bang om op je gevoel te vertrouwen. Vergaar kennis. Zorg dat je bij twijfel in contact komt met gelijkgestemden als je daar behoefte aan hebt. Je bent niet de enige. Via de site van de Nederlandse Vereniging Kritisch Prikken kun je je ook aansluiten bij een forum.

In het jaar na de geboorte van onze zoon (aug 2003), las ik een interview met een voormalig vaccinonderzoeker. Ik vond dat toen behoorlijk schokkend en geloof dat nu de tijd aanbreekt dat dit soort informatie langzaam begint door te dringen tot de mensheid. Dit interview stond toen in het kwartaalblad van de Nederlandse Vereniging Kritisch Prikken (NVKP). Geïnteresseerden kunnen het interview lezen via de volgende link naar de site over Freek Hagoort: http://www.meerwetenoverfreek.nl/literatuur/34-literatuur/83-vaccins-zijn-bijgeloof-verhaal-en-interview-door-amerikaans-journalist.html Omdat ik in die tijd bezig was met de studie “gezondheidstherapeut” maakte onze verloskundige ons attent op het bestaan van de NVKP. Ze dacht dat ik wel geïnteresseerd zou zijn in het gedachtengoed van deze vereniging. Hiervoor ben ik haar overigens nog steeds erg dankbaar. Inderdaad; mijn interesse was gewekt en mijn zoektocht ging van start.

Echter ik bevond me op dat moment, wat betreft kennis omtrent vaccineren op niveau nul en zoals je wellicht weet valt de oproep om deel te nemen aan het rijksvaccinatieprogramma al heel snel na de geboorte van je kindje op de deurmat. Je hebt doorgaans als kersverse ouder geen enkel benul en hebt je van tevoren (jammer genoeg) niet verdiept in deze materie. Dus de race tegen de klok was begonnen……

Onze zoon is uiteindelijk, na eerst een paar maanden het vaccineren te hebben uitgesteld, enkel gevaccineerd tegen “HIB” en tetanus. Als ik toen had geweten wat ik inmiddels weet (na veel lezen, informatie verzamelen en ervaring) dan was onze zoon net als onze dochter (geboren feb 2005) helemaal niet gevaccineerd. Twijfel groeit met kennis en angst neemt af.

Op een leeftijd van 1½ jaar, nadat onze zoon werd gekrabd door onze kat, hebben we hem laten vaccineren tegen tetanus. Zestien dagen (16e dag na vaccinatie blijkt een kritische dag te zijn voor het immuunsysteem) na toediening van het vaccin werd hij heel erg ziek. Oren en keel waren behoorlijk ontstoken. Dagenlang hoge koorts…Paracetamol bracht zelfs geen einde aan de koorts. Nog nooit hadden we hem zo ziek, zwak en weerloos gezien. Zijn lijfje kreeg het gewoon niet verwerkt. Natuurgeneeskunde die voorheen vaker goede ondersteuning bood, mocht niet baten. Uiteindelijk had onze zoon een antibioticakuur nodig en herstelde. Maar sindsdien bleef hij verschillende jaren kwakkelen met terugkerende oorontstekingen totdat we bij het antroposofische consultatiebureau MIRA op homeopatische wijze het tetanusvaccin hebben ontstoord. Sindsdien is hij oorontstekingsvrij gebleven; zelfs tijdens de zwemlessen voor het zwem- ABC.

Vaccineren is een handeling die voort komt uit ANGST voor ziekte. Maar deze angst is naar mijn mening lang niet altijd reëel. (let wel : bij kinderen zonder gezondheidsproblemen).

Onze zoon heeft toen hij 1 jaar was, zonder problemen kinkhoest doorgemaakt. Met een extra hoeveelheid Vitamine C kon hij deze gevreesde ziekte makkelijk doorstaan en in het beginstadium tot stoppen brengen.

Ik probeer zoveel mogelijk te leven zonder angst en vertrouw op de natuurlijke kracht van mijn kinderen wiens immuunsysteem bewust zo puur mogelijk is gehouden, wat daardoor vele malen weerbaarder is dan een veelvuldig gevaccineerd lichaam. Bij een minder of ongevaccineerd lichaam, waar dus minder of niet door de mens in is “geroerd”, heeft het uiterst geavanceerde immuunsysteem de kans gekregen om zich natuurlijk, dus ongestoord te kunnen ontwikkelen. Ik denk dat deze kinderen over een veel beter functionerend immuunsysteem beschikken en zijn dus ook veel beter in staat (i.t.t. volledig gevaccineerden) om welke ziekte dan ook vlot zonder complicaties te kunnen doorstaan.

Als onze dochter (bijna 7) ziek is, is dit kort en krachtig. Ze is zelden bij de huisarts geweest en heeft nog nooit antibiotica nodig gehad. Daarbij nog een belangrijk gegeven: Koorts is een zeer belangrijke eigenschap van onze afweer. Boven de 39,2 kunnen zich geen virussen en bacteriën meer vermenigvuldigen, daarom ben ik ook geen voorstander van het veelvuldig gebruik van koortswerende middelen omdat je deze indringers dan de kans geeft om zich te vermenigvuldigen/cq handhaven.

Het is gebleken dat er zich ook veel meer complicaties voordoen bij kinderziekten wanneer er gebruik wordt gemaakt van koortswerende middelen. Eigenlijk heel logisch allemaal als je de achtergrond weet. Natuurlijk moet je altijd heel alert zijn en blijven als je kind koorts heeft. Goed in de gaten houden en op een juiste manier begeleiden. En natuurlijk ook niet te hoog laten oplopen. Ik maak altijd dankbaar gebruik van citroensokjes. (Natuurlijk effectief middel) En als de kindjes pijn hebben gebruik ik natuurlijk ook wel eens paracetamol. Maar ik ben me bewust van de helende kracht van koorts.

Tenslotte nog twee belangrijke feiten die mij altijd hebben gesterkt: • Ziektes niet zijn verdwenen door vaccins! Er zijn grafieken die duidelijk laten zien dat vanaf 1850 tot 1950 het aantal sterfgevallen door diverse ziektes al met 99,5% was teruggedrongen door o.a. betere leefomstandigheden; schoon drinkwater, betere huisvesting, hygiene en door betere voeding (alhoewel we hier anno 2009 weer vraagtekens bij kunnen gaan zetten). In 1953 zijn we in Nederland pas begonnen met vaccineren; • Toen men in Japan in 1975 de minimumleeftijd voor D(ifterie)K(inkhoest)T(etanus)-inentingen verhoogde naar twee jaar, was er een scherpe daling van de sterfte aan meningitis bij babies tot een jaar oud en daarbij verdween ook wiegedood nagenoeg van het toneel. (Bron: Japanese Ministery of Health, Mortality Statistics.) Mijn conclusie: Ik kies liever voor niet vervuilende, het lichaam ondersteunende natuurlijke alternatieven en ben bereid de eventuele consequenties te dragen die daaruit voortvloeien in blijvende liefde voor mezelf en voor onze kinderen."


Judith


Zwanger en de beslissing is al genomen!


"Ik ben 30 weken zwanger en mijn zwangerschap verloopt eigenlijk volgens het boekje. Twee jaar geleden gelezen las ik het boek “Hé dokter word wakker” van U. E. Nefertiti. Dit was voor mij de eerste kennismaking met een andere kijk op vaccinaties. Twee jaar geleden was dit allemaal nog een ver-van-mijn-bed-show, maar ik dacht toen al wel: ‘Dit ga ik onthouden voor tegen de tijd dat er misschien kinderen komen’. Nu ik zwanger ben wilde ik graag dat mijn vriend en ik al een besluit hadden genomen over wel of niet vaccineren voordat de baby er is. Tegen de tijd dat hij geboren is gaat iedereen op je inpraten en komen er ook nog eens allerlei emoties bij kijken, dat lijkt me gewoon geen goed moment om dan een dergelijke beslissing te nemen.

Voor mij zelf was het vrij snel duidelijk: ik wil mijn kindje niet volspuiten met al die bacteriën en chemische stoffen. Mijn vriend is wat traditioneler en had eerder zoiets van: “We zijn zelf ook gevaccineerd en hebben we daar nou wat aan over gehouden?" Doordat hij ook wat dingen heeft gelezen zijn onze meningen dichter bij elkaar gekomen. Bovendien hebben er toevallig (als je tenminste in toeval gelooft) onlangs wat andere dingen met de reguliere geneeskunst gespeeld die nogal tegenvielen. Daardoor heeft hij kennis gemaakt met een homeopaat en is hij ook anders over vaccineren gaan denken. We zijn meer op een lijn gekomen en hebben nu de afspraak gemaakt om totdat de baby één jaar is in ieder geval niets te doen. Daarna kijken we wel verder. Eerst maar eens ons kind leren kennen. Persoonlijk durf ik er wel op te vertrouwen dat we een gezonde baby hebben die het prima doet zonder vaccinaties. Ik denk dan ook dat we na een jaar gewoon de conclusie kunnen trekken dat vaccinaties niet nodig zijn.

Ik heb het boek van Nefertiti van mijn moeder geleend en zij stond gelijk achter het idee van geen vaccins voor haar kleinkind. Ze heeft er bijna spijt van dat ze mij en mijn zusje ooit heeft laten vaccineren, maar dat neem ik haar absoluut niet kwalijk. Dat waren hele andere tijden toen. De ouders van mijn vriend hebben zich er minder in verdiept in en zijn moeder zei laatst toen we het over vaccins hadden: “Ik zal wel altijd bang blijven als ik weet dat mijn kleinkind niet gevaccineerd is”. Als ze dat nog een keertje zegt, zal ik haar wel gewoon zeggen dat ze even op www.vaccinvrij.nl moet kijken. Hopelijk komt ze er dan achter dat je voor al die giftige stoffen die in vaccins zitten ook best wel bang mag zijn."


Gertien, Dordrecht


Geen vaccins in Griekenland


"Goedendag! Wij zijn Ilja en Stefanos, de ouders van een mannetje van nu 15 maanden. Vaios is half Grieks half Nederlands en wij wonen in Griekenland. Het is allemaal niet vanzelf gegaan; de bevalling met spoedkeizersnede. Onze zoon heeft 10 dagen in de couveuse gelegen maar vanaf het moment dat hij thuis kwam is hij grootgebracht met uitsluitend borstvoeding.

Ik had tijdens mijn zwangerschap al nagedacht over vaccinaties. Ten eerste voelde het niet goed voor dit wonder in m'n buik om al zo vroeg van alles in hem te laten spuiten. Tijdens mijn zwangerschap kwam ik erachter hoe mooi en uiterst slim de natuur alles geregeld heeft in het lichaam! Hoe geweldig het systeem werkt en samenwerkt met het kindje! Ik kreeg een groot vertrouwen in mijn lichaam en dat van mijn ongeboren kindje.

Wij gingen ons erin verdiepen toen onze kleine zo'n maand oud was. Hier in Griekenland geldt hetzelfde vaccinatieprogramma als in Nederland. Ik kreeg zoveel stress bij de gedachte dat hij over een maand z'n eerste cocktail zou krijgen! Onze gevoelens en mijn enorme moederinstinct 'vertelden' duidelijk dat we niet moesten vaccineren en we hadden heel veel vertrouwen in onze keuze. En ons kindje was vanaf het begin zo sterk en alert!

De site vaccinvrij heeft ons nog meer geholpen om een duidelijk verwoord verhaal te lezen van wat ons gevoel al vertelde. Heel prettig hoe alles in een makkelijk te volgen verhaal uiteengezet is en met feitelijke illustratie. Je wordt slecht, of niet geïnformeerd door artsen. Het is als vanzelfsprekend dat je je kind laat vaccineren zonder dat er verteld wordt wat er allemaal ingespoten wordt... In mijn omgeving heb ik zowel op professioneel als op persoonlijk gebied gezien hoe een gezond kind ineens veranderd is in een gesloten in zichzelf gekropen wezentje. Plotseling nadat hij gevaccineerd werd.

Onze eerste kinderarts zei dat wij moesten beslissen wanneer en of we wilden vaccineren maar dat ze hier op scholen moeilijk kunnen doen. Je bent niet verplicht maar het wordt je wel vaak opgedrongen. We zijn later naar een homeopatisch arts gegaan. die heeft ons ook niets opgedrongen maar heeft wel de feiten op ene rijtje gezet. De kinderen die niet gevaccineerd zijn, komen nauwelijks bij haar langs, de kinderen die gedeeltelijk gevaccineerd zijn komen vaker en omdat ze ziek zijn en de kinderen die volledig gevaccineerd zijn komen bij haar om weer beter te worden. Dat was voor ons genoeg!

Mijn man heeft een zeldzame auto-immuunziekte en is nu bijna 8 jaar medicijnvrij. Zijn ziekte is neurologisch en natuurlijk heeft hij een aanleg maar hij is na de gesprekken en de informatie van homeopaten en andere artsen ervan overtuigd dat vaccineren hem geen goed heeft gedaan.

We zijn natuurlijk bang geweest, we hebben gedacht dat als ons kindje iets overkomt, wij de schuldigen zijn maar als je bedenkt dat toen wij baby waren er lang niet voor alles een vaccin bestond, en dat veel vaccins alleen zouden beschermen tegen een klein aantal ziekten, dan vinden wij het veel belangrijker om ons kindje weerbaar te maken, zelf de antistoffen aan te maken en het immuunsysteem niet onnodig te gaan belasten. Kleine baby's injecteren terwijl het hele immuunsysteem zo kwetsbaar is, is voor mij niet een daad van liefde voor mijn kind. Ik bekritiseer niemand maar kies wat het beste voelt voor ons kindje!

In mijn werk heb ik over dit onderwerp genoeg gelezen en gezien. verder hebben we verschillende vrienden die duidelijk door vaccinatie een chronisch ziek kindje hebben (oorontstekingen, bronchitis e.d.) en hun tweede kindje niet hebben laten vaccineren en nooit problemen hebben met dat kindje! Het beleid hier is net als in Nederland: vaccineren want dan is je kind tegen alles beschermd. Dit gelooft iedereen en niemand denkt er zo erg over na, terwijl alle moeders die ik heb gesproken hun twijfels hebben/hadden. Het voelt gewoon niet goed, hoor ik veel om me heen.

Ons kindje komt op een normale manier in aanraking met de wereld om hem heen, met dieren, andere kinderen en mensen, lichamelijk en sociaal. op die manier wordt een mens weerbaar, je kan je kind niet overal voor behoeden. Misschien is dit een levensfilosofie maar voor ons een heel logisch proces van opgroeien! Daar hoort gezond verstand bij van de ouders, goede voeding, liefde en respect voor mensen en de natuur en zoveel mogelijk medicijnvrij. Wij hebben nu, na bijna 15 maanden vaccinvrij en borstvoeding en ook goede gezonde voeding (zoveel mogelijk biologisch of van verantwoorde boeren en geen suiker of zout voorlopig), geen medicijnen, een kindje dat levendig en kerngezond is, nooit ziek is en wij hebben onze rust gevonden al blijft de angst altijd aanwezig maar dat zit ook zo gebakken in onze cultuur. Bovendien zouden we meer angst hebben wanneer we wel hadden gevaccineerd!

Wij stuitten ook wel op tegenstand. Veel mensen zeggen dat je je kind gezondheid onthoudt, of zelfs mishandelt! Pure onzin! Maar iedereen doet wat hij goed vindt voor zijn kinderen. Het moet een keuze zijn en blijven en in geen geval opgedrongen worden door artsen of andere autoriteiten."


Ilja, Griekenland


Vaccineren? – Nu weet ik beter, maar daar krijg ik mijn vader niet mee terug.


"Wij hebben drie kinderen; twee zoons van 10 en 8, die beide gevaccineerd zijn; ik heb het gewoon gedaan want ik wist niet beter. In de tijd dat de oudste zijn laatste vaccinatie moest krijgen heb ik het verhaal van Frank Hagoort gelezen (www.meerwtenoverfreek.nl)en dat heeft me zo aangegrepen dat ik ben gaan zoeken en dat hele vaccinatie verhaal ben gaan uitpluizen.

Toen ik eenmaal begon was ik al snel dag en nacht ermee bezig. En vond steeds meer informatie en filmpjes op youtube en mijn gevoel dat er iets goed mis is, werd versterkt naarmate ik meer ontdekte.

Ik heb besloten om de jongste (nu 6 maanden) niet te vaccineren. In het begin heb ik er wel wakker van gelegen. Ik dacht waar begin ik aan; is het wel zo verstandig; loop ik geen risico; en wat als er dan toch iets gebeurd, kan ik dan nog met mezelf leven en ga zo maar door. En ik heb natuurlijk ook rekening te houden met mijn partner. Hij is er niet zo thuis als ik en ook nog van de oude stempel. De dokter heeft altijd gelijk en hij vond het allemaal ‘new age’. Zo van: ‘Doe maar normaal dan doe je al gek genoeg en laten we nou allemaal maar doen wat de dokter zegt dan is het vast goed.’

Het was een hele strijd en een behoorlijke frustratie; ik las van alles en was er zo van overtuigd dat vaccins niet O.K. zijn maar mijn man wilde er niets van weten. ‘Doe maar wat je wilt, zei hij ‘maar het is jouw verantwoordelijkheid’. Dat vond ik heel zwaar om te dragen. Maar dat is later wel veranderd.

Op een gegeven moment was er de mexicaanse griep met die breed uitgemeten paniekzaaierij in de media, net in de tijd dat ik bezig was met het onderzoek naar kindervaccinaties. Tijdens een familiefeestje kwam het onderwerp ter sprake en ze vroegen: wat ga jij doen, een prik halen? Ik heb toen al mijn moed verzamelt en zei: ‘Nee dat ga ik niet doen’. Er zaten tien man in de kamer en alle tien keerden ze zich tegen mij: ‘Waar ben je mee bezig, je bent een moordenaar, en je eigen kinderen niet beschermen en de meest vreselijke dingen.

Ik heb toen een tijdje geen contact gehad met mijn familie. Ik kon het niet begrijpen; zo’n felle reactie, ik kreeg niet eens de kans om uit te leggen waarom ik die prik niet ging halen, ze wilden het allemaal niet weten. Zeer frustrerend, dat gevoel van als ze zouden weten wat ik weet dan zouden ze mij niet veroordelen en hun eigen kinderen ook niet vaccineren maar niemand wilde het horen.

Maar een jaar geleden is er iets heel ingrijpends gebeurd. Mijn vader ging de griepprik halen tegelijkertijd met de prik tegen de mexicaanse griep. Ze hadden er een fijn cocktailtje van gemaakt; dat stond wel ergens wel in een bijsluiter maar het merendeel van de mensen wisten niet dat ze een cocktail kregen. Mijn vader had ‘s ochtends de griepprik gehaald en ‘s middag kreeg ik een telefoontje dat mijn vader er niet meer was. Hij had een acute hartstilstand op de leeftijd van 57 jaar en was niet meer te reanimeren. Mijn eerste reactie was: ‘dat heeft met die prik te maken.’ En eigenlijk zijn we daar allemaal van overtuigd, hoewel er geen melding van gemaakt is. We waren allemaal zo overmand door emoties en zo geschrokken. Mijn vader had longemphyseem maar dat was alles, was verder in goede gezondheid. Hij was na de injectie meteen doorgegaan naar zijn werk en is daar ingestort.

Later hoorde ik van een arts (Jannes Koetsier – www.degezondepatient.nl ) dat ieder vaccin inwerkt op de hersenen. Dus ook op de hersenstam alwaar het regelcentrum zit voor de vitale hart-long-functies. Dat betekent dat iemand met longemphyseem – dus zeer slechte longen – extra kwetsbaar is voor ontregeling van de hart-long-functie. Maar daar worden we niet over geïnformeerd. En ook dat er in de tijd dat er gevaccineerd werd tegen de mexgriep ook wel gevaccineerd werd tegen de “gewone” seizoensgriep. Hoewel er volgens de bijsluiters enige tijd tussen moest zitten is dit waarschijnlijk niet gebeurd.

In mijn familie ligt nog steeds een soort van taboe op en we hebben het er niet echt over maar mijn man en ook de rest van de familie gedragen zich nu anders naar mij toe. Er worden geen woorden aan vuil gemaakt maar ik heb wel een soort van respect gekregen. Mijn vader krijg ik er niet mee terug, maar mijn kinderen krijgen in ieder geval geen vaccins meer.

Er is nog iets wat me gesterkt heeft in mijn beslissing om mijn baby niet te vaccineren. Ik kreeg een kraamhulp en dat was de eerste persoon in mijn leven die er bewust voor gekozen heeft om haar eigen kind niet te vaccineren. Ze werkt voor een regulier kraambureau en ik mag haar naam niet noemen, want de voorlichting die ze geeft aan haar cliënten gaat totaal tegen de officiële lijn in.

Ik heb tijdens de zwangerschap – en ook nu – supplementen gebruikt om de natuurlijke weerstand te versterken zoals vitamine D en probiotica, en gelukkig is het ook allemaal goed gegaan met de borstvoeding. Mijn baby is nu zes maanden ik vind haar echt een wonderkind als je ziet hoe ze vooruit schiet in vergelijking met wat de andere kinderen konden met zes maanden. Laat mij dus gewoon maar lekker eigenwijs zijn en doen wat mijn intuïtie me ingeeft. Mijn onzekerheid ben ik kwijt; ik doe gewoon lekker mijn ding."


Ramona, Oosterhout (ook geplaatst onder bijwerkingen)


Gewoon helemaal niet!


"Ten eerste wil ik u laten weten dat ik uw site geweldig vind! Een hoop zaken waren mij wel bekend maar de manier waarop u alles heeft verwoord vind ik super. Tevens het lezen over uw eigen ervaringen helpt mij ook weer. Ik ben namelijk moeder van een zoon van 1 jaar. Tijdens mijn zwangerschap ben ik me ook verder gaan verdiepen in de vaccinaties. Het was voor mijn gevoel wel duidelijk dat ik niet wilde vaccineren maar ik wilde wel voor mezelf duidelijk hebben wat mijn beweegredenen waren. Dit natuurlijk ook om sterk in mijn schoenen te staan naar het CB toe. Mijn zoon is nu dus 1jr en het gaat super goed met hem. Iedereen vind hem er zo gezond uitzien en zo helder uit zijn ogen kijken, hahaha. Ja denk ik dan, GEEN vaccinaties, GEEN suikers, BIOLOGISCH eten dat doet een hoop goed. Verder krijgt hij ook nog steeds borstvoeding.

Ik was speciaal naar een antroposofisch CB gegaan omdat ik dacht dat ik daar beter zat qua vaccinaties. Nu probeerde die arts er toch een Tetanus injectie in te krijgen!!!!! Ik was helemaal perplex. Ik had al eerder aangegeven dat ik geen vaccinaties wilde. Nu was ik er dan weer en begon hij weer van "vanaf wanneer wilde u ook alweer beginnen met de prikjes?" "Na 1jr?" Ik zei toen dus maar van gewoon helemaal niet! Ik heb hem er maar vriendelijk voor bedankt. Nu heb ik dus maar de beslissing gemaakt om maar niet meer naar een CB te gaan want ik zie er geen toegevoegde waarde in."


Aileen, Capelle a/d Ijssel


Een kwestie van vertrouwen


"Mijn dochter van 9,5 maand is niet gevaccineerd. Het lezen van ‘Vaccin Vrij’ heeft weer een heel stuk spanning en onrust weggenomen, fijn hoor!

Het moeilijkste blijft volgens mij als je eigen kind ziek wordt; mijn vertrouwen in het immuunsysteem van mijn dochter Yfke moet zich nog ontwikkelen omdat ze nog niet ziek is geweest.

Het vertrouwen in mezelf heb ik gelukkig wel: ik zorg bij Yfke voor voldoende rust en regelmatig, boswandelingen, geen stress en maak al haar hapjes zelf en gebruik (uitsluitend) biologische producten. Ik ben bezig om een soort netwerk op te bouwen van mensen om mij heen voor het geval zij wel ziek zou worden. Ik ga naar MIRA ouder en kind zorg. Hier werkt Noor Prent als kinderarts, mede auteur van het boek vaccinaties doorgeprikt. Tevens heb ik adressen van een homeopaat en een orthomoleculaire psycho-neuro-immunologe. Als ik het zo allemaal aan het typen ben, denk ik: ik ben goed bezig en dat vertrouwen komt wel!"


Lenny, Heerlen


Verandering begint waar bewustzijn wordt verruimd


"Wat mij betreft is de keuze om wel of niet te vaccineren gevoelsmatig al gemaakt en voor mijn vriendin voor 80%. Ze is nu 13 weken zwanger, en nog bezig zich in te lezen in het onderwerp. Doordat we al zo’n twee, drie jaar geen t.v. meer kijken zijn we steeds meer zelf gaan nadenken over wat we belangrijk vinden en ons wereldbeeld wordt bepaald door wat we zelf creëren - en niet door hoe we geprogrammeerd worden door de media.

We zijn ons ervan bewust dat de beslissing om wel of niet te vaccineren ook van binnenuit moet komen. Ik ben er vrij impulsief in; als mijn intuïtie me zegt dat het ‘nee’ is volg ik dat. Mijn vriendin neemt er meer tijd voor - m.n. om haar vragen en onzekerheden over het begeleiden van kinderziektes verder te onderzoeken - maar wij voelen ons allebei niet prettig bij vaccineren. Gezondheid is iets dat vanuit jezelf komt en niet door iets van buitenaf. Door het lezen van ‘vaccinvrij’,filmpjes op youtube en door er samen over te praten komen we er nu achter dat vaccineren helemaal geen garantie is dat je de ziektes niet krijgt. Sterker nog, het lijkt wel of het een averechts effect heeft en kinderen er juist ziek van kunnen worden!

Eigenlijk gaat het om het verruimen van je bewustzijn. Waar je aandacht op gevestigd is daar ben je je bewust van. Bewustzijnsverruiming betekent dat je je ontwikkelt en open stelt voor nieuwe inzichten, - ook als die afwijkend zijn. Het betekent ook dat je dogma’s doorziet. Zoals bijvoorbeeld dat vaccineren goed is en hoort omdat iedereen het doet. Alles kan waar zijn maar niets hoeft waar te zijn. Op het moment dat je die houding aanneemt kun je met een open mind nieuwe informatie tot je nemen. En als die informatie met je binnenste resoneert geeft het vanzelf voor jou de juiste richting aan.

Onze omgeving zal het misschien niet met ons eens zijn, maar dat is O.K. Voor sommige onderwerpen willen we de discussie wel aangaan, maar dit is gewoon onze beslissing. We hoeven ons niet te verantwoorden, en mensen mogen best kritisch zijn. Het enige wat die persoon doet is dat hij wat over zichzelf zegt en de enige die wat over mij kan zeggen ben ik uiteindelijk zelf. Iedereen heeft (recht op) zijn eigen waarheid.

Voor sommige dingen moet je klaar zijn. En ik ben er klaar voor om te zien dat de wereld net iets anders in elkaar zit dan ik vooralsnog heb geloofd."


Jeroen, Hengelo


Het gaat veel verder dan vaccins, het gaat om wakker worden!


"In ons gezin is één kind wel en één kind niet gevaccineerd. Mijn vrouw had al een dochter uit een vorige relatie en bij haar eigenlijk niet over de vaccinaties nagedacht; iedereen deed dat en het kwam gewoon niet in haar op om daarvan af te wijken. Bij haar (ons) tweede kind verliep het heel anders; de keuze werd niet bepaald door wat de buitenwereld doet, maar kwam helemaal van binnenuit.

We voelden beiden dat we dit niet wilden. We hebben nog wel op het internet gekeken, om te kijken of we wat over de ingrediënten van vaccins konden vinden. We wilden weten wat er nou eigenlijk ingespoten wordt. Dat is een heel belangrijk punt. We spuiten onze kinderen zomaar iets in en we weten helemaal niet wát we inspuiten. Bovendien weten we niet welke onderzoeken er gedaan zijn en door wie, we weten eigenlijk helemaal niets. Er is geen openheid en geen transparantie over wat er geïnjecteerd wordt, dus dat klopt al helemaal niet.

Het was dus eigenlijk heel simpel, we konden ons er gewoon niet in vinden.

Het hele verhaal gaat natuurlijk ook veel verder dan vaccins, het gaat om wakker worden. Om bewustzijn. Mijn vrouw en ik hadden in onze innerlijke wereld dat hele denken al omgezet, en daarmee een hoop angst losgelaten. Onze waarheid is een heel andere waarheid nu en we leven vanuit dit nieuwe bewustzijn op een totaal andere manier. Het begint bij jezelf; als je je bewust bent van wat je doet en wie je bent kun je het transformeren en je leven op een andere manier vormgeven, daar zijn we beiden van overtuigd.

En ons zoontje? Die is kerngezond. Hij kijkt zo helder uit zijn ogen, dat we er op straat soms over aangesproken worden. Echt een kind van de nieuwe tijd."


Raymond, Grave


Discussies over vaccinaties in de cockpit


“Ik weet niet eens meer concreet hoe ik de beslissing gemaakt heb maar wel dat ik er heel erg zeker van was. Een gevoel van ‘niemand krijgt die spuit er bij mijn kind in’. Als mijn partner het bij wijze van spreke het wel zou willen was ik gewoon vertrokken. Toen mijn eerste kindje geboren werd – zo’n tien jaar geleden - woonden we in België en in die tijd was de polio prik verplicht. Als je het niet deed haalden ze je een tijdje uit de ouderlijke macht, werd je kindje gevaccineerd en dan pas kreeg je het weer terug. Het is me gelukkig bespaard gebleven want we verhuisden net op tijd weer terug naar Nederland.

De beslissing was er het eerst en daarna ben ik langzamerhand steeds meer gaan lezen over vaccineren en ook in allerlei onderwerpen die te maken hebben met gezond leven. Naast dat ik zelf me verdiept had in kinderziekten en hoe je ermee om kunt gaan, heb ik me ook altijd omringt met therapeuten die heel veel kennis hierover hebben. Met name over (kinder)ziekten, want de reguliere artsen weten daar maar bar weinig van, zelfs niet eens wat überhaupt de functie is van een infectieziekte.

Mijn man is piloot en verdiept zich gelukkig ook graag in dit soort onderwerpen. Hij heeft er zelfs discussies over met de stewardessen en in de cockpit!

Het is zo belangrijk dat je jezelf goed informeert. De reguliere voorlichting is vreselijk; één grote leugen. In de tijd van de HPV vaccinaties ben ik echt woest geworden. Ik zag bij mijn dochter op school van die pamfletjes hangen… gelukkig mocht de poster van de Nederlandse Vereniging voor Kritisch Prikken ernaast! Dit soort informatie hoort niet in een school thuis; het is gewoon reclame voor een nieuw vaccin, niet eens informatie maar propaganda. En dan nog i-pods verloten om kinderen binnen te lokken, echt walgelijk.

Dus ja, wat mij betreft is het een kwestie van luisteren naar je moederinstinct, de juiste mensen om je heen en jezelf goed informeren."


Flory, Arnhem


Frisse lucht en Vaccin Vrij


"Toen mijn oudste dochter ruim 12 jaar geleden geboren werd, wist ik wel dat ik echt thuis wilde bevallen. En dat ik borstvoeding ging geven. Dat stond vast. Beide lukte, alhoewel de thuisbevalling tijdens de uitdrijving niet goed leek te gaan en ik er een schepje boven op moest doen om thuis te mogen blijven. Dat had ik er voor over! De borstvoeding leek vanzelfsprekend, ondanks tepelkloven en een borstontsteking. Wij hadden in die tijd een antroposofisch consultatiebureau en daar namen zowel verpleegkundige als arts de tijd voor ons. Rondom prikken hadden we dan ook veel vragen. Zij waren wel voor later prikken, maar niet voor geheel niet. Onze oudste is deels ingeent (alleen DTP, daarna niets meer) en daarmee zijn we pas begonnen toen ze ruim 10 maanden was. In die tijd kwamen wij in aanraking met de vereniging Kritisch Prikken, volgden lezingen en lazen allerlei informatie. Verwarrend vonden we dat we eigenlijk geen genuanceeerde informatie vonden, je was of voor of tegen. We waren er wel druk mee bezig en kwamen tot de conclusie dat algehele gezondheid zeer belangrijk was, wat we stimuleerden met borstvoeding, biologische voeding, en meer.

Toen onze tweede dochter werd geboren vonden we prikken voorlopig overbodig. We zagen geen reden om wel te prikken en wisten inmiddels goed waar we op moesten letten mochten de kinderen een ernstige ziekte onder de leden hebben. Als ze al ziek waren (verkouden of niet lekker) dan waren we extra alert. Ons derde kind, een jongen, kreeg al vrij snel eczeem, ondanks geen inentingen. Het berg op zijn hoofd vermengde zich met het bloed van het krabben. In de eerste vier jaar is zijn eczeem langzaam de grond in gezakt (de eerste winter op zijn hoofd, de tweede zijn rug, de derde zijn knieholtes en toen waren we er min of meer voorbij. De zon in de zomer deed wonderen.). Wel kregen we er astma voor terug, wat mijn man als kind zeer ernstig heeft gehad (zodanig dat hij een aantal jaar op een zwitserse kostschool heeft doorgebracht, omdat hij in Rotterdam echt geen lucht kreeg). Dat is en blijft tot op heden een zoektocht, ik heb wel eens met hem in het ziekenhuis gezeten aan alle reguliere medicijnen, die hij, onder het zingen van liedjes van mij, kreeg toegediend. Ook ben ik met hem naar een healer geweest die hem diep heeft kunnen aanraken en ook daar zag ik het resultaat van. Om twee 'uitersten' te noemen. We zijn, mede door onze zoektocht naar gepaste scholing, toen hij 1,5 was uit Amsterdam naar buiten verhuisd om hem letterlijk meer lucht en ruimte te geven. Ook om aan ons verlangen gehoor te geven om eens echt buiten te wonen.

Daar zijn nog een dochter en een zoon geboren. De jongste is nu ruim drie. Allen hebben ruim borstvoeding gehad en krijgen gezond eten en veel buitenlucht. Onze school, een zogenaamde democratische school, staat op een ruim eigen terrein, naast de bossen van Soest. Allen zijn (zeer) gezond te noemen en behalve de oudste zoon, heeft niemand last van iets chronisch of anders vervelends. Nadat de oudste deels was ingeent, hebben we nooit meer laten prikken.

Voor mij zijn de keuzes die wij gemaakt hebben en iedere dag nog steeds maken, heel vanzelfsprekend en een verlengstuk van hoe wij de dingen doen. Onze school maakt daar een wezenlijk deel van uit. Ik vind het belangrijk dat naast cognitieve en sociale vaardigheden, onze kinderen door anderen gezien worden voor wie ze zijn en ze hun eigen pad mogen volgen. Er wordt bij ons thuis dan ook heel veel muziek gemaakt, piano, zang en viool. Daar wordt ook serieus voor gestudeerd.

Soms komt er een griepje langs, zoals vorige week een heftige buikgriep, en dan zijn we allemaal even echt ziek. Overgeven, koorts, volgens mij heeft het allemaal een functie. In het grotere geheel zie ik dan veranderingen. En ik, als moeder en vrouw, kan het energetisch ondersteunen. Ook dat doe ik. En als ik het nodig vind, gaan we naar de huisarts. Bottom line geloof ik in de intentie achter de dingen en als die klopt, kun je eigenlijk overal je vruchten plukken”.


Janneke, Soest


Een makkelijke keuze!


"Ik wist het al voordat mijn kindje geboren was; het zou niet gevaccineerd worden. Ik ben zelf niet gevaccineerd en had al zo veel informatie van mijn moeder gehad dat het eigenlijk de normaalste zaak van de wereld was. Het was voor mij zo klaar als een klontje dat je niet zoveel rommel in een klein babytje moet spuiten, al toen ik nog zwanger was. Toen de consultatiebureau-arts zei dat het tijd was voor de eerste vaccins, zei ik: ‘Nou dat denk ik niet want dat wil ik helemaal niet’. Ze vond het wel een beetje raar maar verder maakte ze er geen probleem over. Ik ben daarna ook niet meer terug gegaan naar het consultatiebureau. Het voegt voor mijn gevoel niets toe. Daarnaast vind ik het helemaal niet belangrijk om te weten of mijn kind aan een door iemand anders gesteld gemiddelde voldoet. Ik zie het heus wel als hij wat mankeert, maar mijn zoontje was en is gelukkig heel gezond.
Tot nog toe heeft hij de waterpokken gehad en iets waarvan ik later hoorde dat het de zesde ziekte heet. Van de zesde ziekte kan ik me niet zo veel meer herinneren maar met de waterpokken weet ik nog dat hij eerst een hangdag had en daarna onder de bultjes zat. Het kriebelde maar ik mocht hem niet insmeren dus heb de bultjes met rust gelaten. Het ging gewoon vanzelf weer over. Net alsof hij eventjes verkouden was maar dan met bultjes. Ik maak me er nooit druk om als hij ziek is, denk altijd: ‘Dat gaat wel weer over’. En dat is ook zo.
De bof en de kinkhoest heeft hij nog niet gehad maar daar maak ik me ook niet druk om. Die heb ik zelf gehad. Het deed geen pijn en ik zat gewoon lekker op de bank. Mensen laten zich zo snel bang maken. We moeten ons eigen gezonde verstand gebruiken en niet alleen maar afgaan op wat een arts zegt. Die ‘hebben er wel voor geleerd’, maar naar mijn idee de verkeerde informatie. Het gaat allemaal om het onderdrukken van symptomen. Af en toe ziek zijn is geen enkel probleem, want het lichaam is erop ingesteld om te genezen. Ik geloof meer in zorgen dat je gezond bent; gezond eten en dat soort dingen. Dan kan je best een keertje ziek worden zonder nare complicaties of je wordt überhaupt niet ziek! Ik ga gewoon voor gezondheid en gezond verstand."


Ilja, Ens


Niet vaccineren in de jaren ‘80


"In 1980 was ik 33 jaar en werd ik voor de eerste keer zwanger. Ik was in die tijd, ook beroepsmatig, zeer geïnteresseerd in hoe lichaam en geest samenwerken, en hoe je gezond en bewust kon leven. Macrobiotiek sprak mij in die tijd erg aan, en door o.a. macrobiotisch te eten had ik het gevoel dat ik mijn eigen gezondheid aardig kon beïnvloeden. Dat gaf een groot zelfvertrouwen. Medicijnen gebruikte ik toch al niet, dus inenten was voor mij niet logisch. Ik had uit antroposofische hoek gelezen over de waarde van kinderziekten en zelf had ik geen slechte herinneringen aan mazelen, waterpokken, en de rest. Ik werd altijd ‘vanzelf’ weer beter, soms met behulp van homeopathische druppeltjes; daar was mijn moeder al goed in. Kennelijk had ik een behoorlijk vertrouwen in het herstellend vermogen van mijn eigen lichaam meegekregen, natuurlijk gecombineerd met een redelijk gezond gestel. Ik ben thuis bevallen hoewel dat werd afgeraden voor een 33-jarige die haar eerste kind krijgt. Hoewel het voor mij wel duidelijk was dat ik mijn kind niet ging laten inenten, moest ik toch wel dat zelfvertrouwen erg aanspreken om me niet van de wijs te laten brengen door de heersende norm. Je krijgt de oproepen om te vaccineren zelfs thuisgestuurd en er wordt verwacht dat je je kind laat vaccineren. Als je dat niet doet moet je je verantwoorden, en dat is confronterend. Alsof je iets heel gevaarlijks en onverantwoordelijks doet, terwijl je juist alleen maar je eigen verantwoordelijkheid neemt, en die niet uit handen geeft. Intussen heb ik een kleinkind die gelukkig ook niet is volgespoten met ‘gemene rommel’. Wanneer hij nu iets mankeert, weet ik tenminste zeker dat het geen gevolg is van inspuitingen. Ik raad iedereen van harte aan ‘Vaccin Vrij!’ te lezen. Het geeft een schat aan informatie die je zeker kan helpen om de afweging te maken om wel of niet te prikken. Daarnaast geeft het veel inzicht in hoe prikken en slikken vaak gebaseerd zijn op angst, onwetendheid en een onderschatting van de helende vermogens van het eigen lichaam."

Flora, Amsterdam


Geen van onze vijf kinderen zijn gevaccineerd


"Aanleiding hiertoe waren slechte ervaringen met vaccins aan beide kanten in de familie. Een oom van de kinderen is blijvend gehandicapt geraakt en zelf ben ik meteen na de rodehond prik behoorlijk allergisch geworden. Dat vaccins gifstoffen bevatten en gevaarlijk kunnen zijn wisten we dus al, en voordat we onze eigen kinderen in zouden enten wilde ik eerst mijzelf ervan overtuigen dat ze überhaupt effectief zijn! Van de vroedvrouw kreeg ik een boek over vaccinaties en toen was het al vrij snel duidelijk dat ook dat niet het geval is en daarmee was onze keuze helder.

De reactie van mijn omgeving was zeer negatief en veroordelend; een dierbaar persoon nam zelfs het woord moordenaar in de mond omdat hij dacht dat ik met deze beslissing mijn kind zou vermoorden. Ik mocht ook niet op kraambezoek komen bij een familielid voordat haar kindje alle injecties had gehad. Ik heb me er nooit al te veel van aangetrokken. Ik had er het volste vertrouwen in dat onze beslissing de juiste was voor onze kinderen. We hadden ten eerste zelf negatieve ervaringen met vaccins gehad. Ten tweede had - en heb – ik altijd een gevoel dat het een totaal onnatuurlijke ingreep is. En ten derde; als je je een beetje verdiept in het onderwerp is er zoveel informatie die je aan het denken zet... Goed geïnformeerde mensen ‘prikken’ over het algemeen niet.

Ik geef sportles en zie veel kinderen die van alles en nog wat mankeren. Astma, exeem, snotneuzen; kinderen die niet voluit kunnen turnen omdat kleding kriebelt, ze geen adem hebben enz. Onze kinderen hadden daar nooit last van. Toeval? Ik denk van niet.

Het mooie is dat veel van dezelfde mensen die me in het begin veroordeelden enkele jaren later naar me toekwamen met allerlei lovende opmerkingen. Zo van: “Wat heb jij een geluk gehad met je kinderen, ze zijn zo gezond, ze hebben nooit wat”. Niet beseffend dat gezondheid niet alleen van ‘geluk’ afhangt maar alles te maken heeft met gezonde keuzes! Andere mensen kwamen om advies vragen. En degene die me eerst voor moordenaar uitmaakte kwam met een verhaal over een collega van wie het kleinkind ernstig gehandicapt raakte door vaccinatie. Met terugwerkende kracht begreep en respecteerde hij onze keuze volledig. Ik neem het overigens niemand kwalijk – de reguliere voorlichting over vaccinaties zet ons op het verkeerde been. Wat mij betreft is het is manipulatie, geen informatie.

Ik zou ook tegen iedereen willen zeggen: laat je geen angst aanpraten en verlies niet je vertrouwen in de natuurlijke immuniteit van een gezond kind. Focus je op gezonde voeding en lekker sporten. En verder: gif maakt niet gezond en gezondheid is ons doel en niet het vermijden van ziekte!"


Sylvia, Amsterdam


The first wealth is health, Ralph Waldo Emerson