Het ouderplatform is een plek waar ouders elkaar ondersteunen en inspireren door het delen van hun ervaringen.



Bijwerkingen

Steeds meer negatieve ervaringen en observaties van ouders n.a.v. de vaccinaties van hun baby’s vinden hun weg naar andere moeders en vaders.

Op deze pagina inspireren en informeren ouders elkaar door het delen van hun ervaringen met betrekking tot wel of niet erkende bijwerkingen van vaccins. Wil je ook bijdragen? Graag! Neem contact met me op (ook als je niet kunt schrijven) zodat je verhaal een plek krijgt.

"We read to know that we are not alone." C.S. Lewis



Als het niet goed voelt…niet doen!


"Toen onze dochter haar 1e vaccinatie kreeg was ze ruim een jaar oud. We hadden het bewust uitgesteld – gewoon een gevoelsmatige kwestie - en omdat het grootste gevaar voor de kinkhoest na een jaar verdwenen is, werd het de DTP.

Enige tijd na de prik begon ze steeds bleker te worden en na en paar weken had ze echt een spierwit gelaat. Ze was ook steeds erg koud. We zijn bloed gaan prikken en moesten opeens met spoed naar het ziekenhuis: ze had een Hb (hemoglobinegehalte) van 2.1. Dat was heel erg schrikken want het hoort normaal tussen de 7 en 8 te zitten. Het bloed kan dan maar heel weinig zuurstof transporteren en dat kan dus erg gevaarlijk zijn.

In het ziekenhuis werden allerlei onderzoeken uitgevoerd en kreeg ze een bloedtransfusie. Vervolgens werd de diagnose TEK gesteld: Tijdelijke Erytroplastopenie van de Kinderleeftijd. Er werd ons verteld dat dit een zeldzame aandoening is waarbij het lichaam tijdelijk stopt met het aanmaken van rode bloedlichaampjes. Ze zeiden ook dat de oorzaak onbekend is maar dat het vanzelf weer over zou gaan en dat soms een bloedtransfusie nodig is, zoals in het geval van ons dochtertje.

Ik had al wel het vermoeden dat de aandoening iets met het vaccin te maken zou kunnen hebben. Niet alleen gevoelsmatig, maar ook verstandelijk: rode bloedcellen hebben een bepaalde levensduur. Tussen de prik en de opname in het ziekenhuis zaten zes weken. Ervan uitgaande dat ze een normaal Hb-gehalte had toen ze de prik kreeg – ze was gewoon gezond - moesten er vier tot acht weken overheen gaan voordat ze op die lage waarde terecht kwam.

De consultatiebureau-arts sloot niet uit dat de reactie van mijn dochtertje te maken kon hebben het vaccin en maakte melding bij het RIVM. Ik verwachtte dat naar aanleiding van de melding de eventuele relatie met het vaccin zou worden onderzocht, maar dat was niet zo.

Ik werd gebeld door een mevrouw van het RIVM die me een paar vragen stelde over wat de klacht inhield en wat voor symptomen het veroorzaakte. Vervolgens deelde ze me op geruststellende toon mee dat de kans erg klein was dat het met het vaccin te maken had. Pas als je ophangt realiseer je je hoe arrogant dat is! Die conclusie is echt nergens op gebaseerd. Het RIVM belde niet op om mij te op de hoogte te brengen hoe het onderzoek zou gaan plaatsvinden of iets dergelijks, maar om mij 'gerust te stellen' (lees: ervan te overtuigen dat hun vaccin er niets mee te maken had). Ze kan die uitspraak met geen mogelijkheid wetenschappelijk onderbouwen. Terwijl dat juist hun speerpunt is: vaccins zijn bewezen veilig en effectief en tegenstanders kunnen hun standpunten niet wetenschappelijk onderbouwen. Zo was mij van alle (reguliere) kanten ingewreven. En zo'n mevrouw roept gewoon maar wat, om te voorkomen dat ik de veiligheid van hun vaccins in twijfel trek… Ik vind dat echt helemaal niet O.K. Zo'n houding van "Wij weten wat het beste is voor iedereen, en als we ergens over moeten liegen dan doen we dat". Zo voelde het.

De CB-arts zei dat ze die uitspraak nooit had mogen doen, dat die volledig ongefundeerd is en was er zeer verontwaardigd over toen ik het haar vertelde. Maar goed, later dacht ik: Wil ik hier iets mee? en vooral: kán ik hier iets mee? Nee, dacht ik - en heb besloten het er maar bij te laten zitten.

Pas veel later las ik in een artikel dat TEK eigenlijk een immuunreactie is. Dus niet dat er geen rode bloedcellen worden aangemaakt, maar het lichaam maakt antistoffen aan tegen de voorlopers van de eigen rode bloedcellen. Toen was er voor mij geen twijfel meer. Je zet het immuunsysteem natuurlijk aan het werk op een manier die volledig onnatuurlijk is: drie ziekten tegelijk, vergezeld van allerlei giftige stoffen, direct ingespoten… ergens klopt daar iets niet. We geven een rare prikkel aan het immuunsysteem en verwachten dat het lichaam daar normaal op reageert. Ik vind het wel heel jammer dat niemand me destijds heeft verteld dat het om een immuunreactie ging. Ook de mevrouw van het RIVM was er blijkbaar niet van op de hoogte (en als ze dat wel was maakt dat haar uitspraken des te kwalijker).

Er wordt hier in ieder geval niet meer gevaccineerd. De aandoening van ons dochtertje was gelukkig van voorbijgaande aard. Maar een Hb van 2.1 is wel een aanslag op zo'n lijfje. En een bloedtransfusie voor een kind van één jaar, dat is niet niks.

Achteraf heeft dat hele prikken nooit goed gevoeld. Voor ons tweede kindje hebben we besloten niet te vaccineren en daar voelen we ons uiteindelijk veel beter bij. In het begin is het angstig, want je bent zo geprogrammeerd dat het belangrijk is, en dat iedereen het doet. Maar op een gegeven moment raak je gewoon gewend aan het idee dat je niet prikt en zijn we die angst langzaam kwijtgeraakt. En hoe meer we aan het idee wennen dat onze kinderen door hun eigen natuurlijke immuniteit beschermd worden, hoe beter we ons erbij voelen.

En ja, ik kan alleen maar zeggen… als het niet goed voelt... gewoon niet doen!"


Marit, Heerhugowaard


Vaccinatie met trieste gevolgen


"Ik wil hier even kort mijn/ ons verhaal kwijt. We hebben 5 kinderen, nu inmiddels volwassen. Ik spreek over 1986. Onze 2 oudsten hebben op latere leeftijd de DKTP prik gekregen. Ik geloof dat het na hun 3e jaar was. Onze 3e kind, een zoon kreeg de eerste prik met 10 maanden. De volgende dag was hij erg ziek met hoge koorts. Ik had contact met de huisarts opgenomen, en zijn advies was paracetamol zetpilletjes te geven zodat de koorts kon zakken.

Ik hou van koorts omdat dat een goede 'graadmeter' is. Tegen de avond kreeg hij puntbloedinkjes op zijn armpjes, en was heel slapjes moest overgeven en had diarree. Niet veel later zakte hij helemaal weg. Snel de huisarts gebeld, die kwam onmiddellijk en inmiddels was het ventje in coma, zo leek het wel.

Snel naar het ziekenhuis en na een kort /pijnlijk onderzoek bleek hij een hersenvlies ontsteking te hebben. Het was niet door een virus veroorzaakt, maar wat dan wel? We vertelden dat hij die dag tevoren de dktp-prik had gekregen. Eén van de kinderartsen wilde ons onder 4 ogen spreken, en op persoonlijke titel waarschuwde hij ons heel serieus voor vaccinaties en raadde ons aan er meer over te lezen.

Ons kind is één nacht zeer kritiek geweest. Gelukkig ging het daarna snel de goede kant op en konden we hem na 10 dagen weer mee naar huis nemen. Eind goed al goed? Was het maar zo.

Geen van onze kinderen kreeg daarna ooit nog een inenting. Totdat onze boy 15 was. Als bijbaantje ging hij bij de boer werken, kippen vangen tijdens de kippenpest periode. De jongens moesten voordat ze de hokken binnengingen gevaccineerd worden, daarna konden ze zo aan het werk!!????? Dus hij ook.

Ik had er buikpijn van en was heel bezorgd, maar ja wist hij veel dat dat misschien kwaad kon. Eén paar maanden later zat zijn vinger geplet tussen een hek in de stal. De boer ging direct met hem naar de ehbo-post. Daar werd alles schoon gemaakt en verbonden en een penicilline spuit er in en ook maar de tetanus prik.

Alles ging goed, leek het. Jaren lang een gezonde kerel om te zien.

Toen hij 20 was kreeg hij te horen dat hij chronische myeloïde leukemie heeft. “Dit is niet erfelijk maar verworven”, zei de arts, “meestal heeft het een ontwikkel tijd van 5 á 6 jaar. het is dus getriggerd door iets van buiten af.” Het duurde even voor bij ons het kwartje viel, maar ik herleid het naar een van de prikken of de combinatie die hij kort na elkaar kreeg. In mijn hart ben ik hier boos maar ook treurig om.

Het gaat best goed met hem, al moet hij wel 2 maal daags een duur medicijn gebruiken.

Triest, dit wilde ik even kwijt."


Een moeder op de Veluwe


Binnen een paar dagen na de prik een ziek kind!


"Onze zoon kwam gezond op de wereld. Na zijn eerste vaccinatie DKT-prik in 1975, veranderde hij binnen een paar dagen in een baby met een opgezet gezicht, altijd verkouden. Het water en snot liep permanent zijn neus uit. Zijn gedrag veranderde niet, maar het was duidelijk dat hij zich niet goed voelde. Liggen was akelig, dan moest hij steeds slikken. Slapen ging slecht, totdat ik merkte dat het op zijn buik slapen het beste voor hem was. Dat werd als gevaarlijk beschouwd. Wiegedood? Maar ik zag dat hij zo wel rust kreeg. Dat was belangrijk voor hem en voor mezelf!

De verpleegkundige reageerde openlijk; ze zei dat hij zeker reactie had op de K in de vaccinatie. Er werd direct op zijn lijst vermeld dat hij die NIET meer mocht hebben. Alleen nog DT(P). Zijn gezondheid verbeterde niet. Hij zag bleek, en kreeg na een jaar zoveel klachten dat zijn neusamandel er uit moest. Dat gebeurde. Een nachtje ziekenhuis. Ik kreeg de mededeling van de KNO-arts dat zijn amandelen er ook wel gauw uit zouden moeten.

Er kwam geen verbetering. Integendeel. Hij kreeg steeds minder eten binnen. 3 tot 5 keer per dag diaree. Tot zijn enkels in de poep. Dus toen werd ziekenhuis-opname voorgesteld.... Er moest toch iets anders kunnen. Ik vroeg onze antroposofische huisarts: wat te doen? Hij vertelde me wat hij misschien kon doen. Hij moest een speciaal recept aanvragen. Dat was omdat het de opiumwet betrof. Zo gebeurde. Onze zoon kreeg die dag een paar pilletjes. Wat er toen gebeurde was ongelofelijk. Na anderhalf jaar continue diaree, kwam er een normale, gezonde drol. Ik had nooit gedacht dat je om poep kan huilen. Dat deed ik bij het zien van de "gezonde luier". En ik huil niet snel !

De opluchting dat het zo bleef. Zijn gezicht veranderde. Niet meer ongezond vadsig. Hij kon heel langzaam normaal eten. Hij mocht OFFICIEEL ook nooit meer de kinkhoest-prik. Dat vertelde me toen al heel veel over mijn stille vermoedens wat er in zo'n prik zit.

Hij is nu groot ! En gezond."


Els, Bussum


Ik wou dat ik het eerder had geweten


"Ten eerste heel erg bedankt voor jouw duidelijke en eerlijke informatie over vaccinaties. Ik wou dat ik dit alles eerder had geweten.

Ik was ge-ent als kind en nooit iets meegemaakt of gehoord over heftige reacties op vaccinaties. Ik heb nu zelf een zoon van 6 maanden en ben braaf naar het healthcentre gegaan waar ik woon; in Petra / Jordanië.

Een week na de 2e DTP (bij 4 maanden hier) had onze zoon een 5 minuten durende clonic seizure, waarbij hij stopte met adem halen, blauw werd en totaal slap. Meteen naar het ziekenhuis, test, geen resultaten, 24 uur ter observatie, gemeld dat hij een week geleden een vaccinatie had, maar “daar kon het na een week niet van zijn”.

Niets meer aan de hand, naar huis gegaan en drie weken later terug voor zijn 3e DTP (met zijn 5 maanden) helemaal fout: vier aanvallen op één dag - de dag van de vaccinatie. Terug naar het ziekenhuis meteen aan de medicatie - de dag erna met ambulance naar de hoofdstad Amman, drie dagen ICU, allerlei tests, weer geen resultaten en nu op het medicijn: luminal.

Drie weken later was het weer raak, weer naar het ziekenhuis, weer zelfs ICU en daarna met ambulance naar een special kinderziekenhuis in Amman met neurologen en andere specialisten, weer allerlei tests, meer uitgebreid, geen resultaten, maar hier namen ze wel aan dat het van de vaccinatie kan zijn, zij hadden namelijk al meerdere cases gezien met zelfs nog ergere effecten op kinderen...

Sam heeft nu twee soorten medicijnen, waarvan één zo nieuw is dat ze het effect op baby's niet eens weten... Keppra en Luminal. Ik heb ook een chiropractor ontmoet in Amman, die de nek van Sam, onze zoon heeft rechtgezet, omdat het daar mee te maken kon hebben zei hij. Hij vertelde ook dat hij door middel van frequenties de DTP zou kunnen detoxen. Ik zag ook de methodes van Tinus Smits en anderen... Ook probeer ik uit te zoeken wat wij in Jordanië kunnen doen om hem te laten ontstoren of "detoxen" van de DTP.

Na het lezen van uw site ben ik boos en verdrietig dat wij als ouders nooit zijn geïnformeerd..... en nu heeft ons kind dit.... Nu kies ik er bewust voor nooit meer te vaccineren!!!

Ik heb er op deze manier achter moeten komen, maar ik zal aan al mijn vrienden en familie je website doorsturen en mijn ervaringen erbij vermelden en dit ook mijn facebook melden."


Jessica, Jordanië


Vaccineren? – Nu weet ik beter, maar daar krijg ik mijn vader niet mee terug.


"Wij hebben drie kinderen; twee zoons van 10 en 8, die beide gevaccineerd zijn; ik heb het gewoon gedaan want ik wist niet beter. In de tijd dat de oudste zijn laatste vaccinatie moest krijgen heb ik het verhaal van Frank Hagoort gelezen (www.meerwetenoverfreek.nl)en dat heeft me zo aangegrepen dat ik ben gaan zoeken en dat hele vaccinatie verhaal ben gaan uitpluizen.

Toen ik eenmaal begon was ik al snel dag en nacht ermee bezig. En vond steeds meer informatie en filmpjes op youtube en mijn gevoel dat er iets goed mis is, werd versterkt naarmate ik meer ontdekte.

Ik heb besloten om de jongste (nu 6 maanden) niet te vaccineren. In het begin heb ik er wel wakker van gelegen. Ik dacht waar begin ik aan; is het wel zo verstandig; loop ik geen risico; en wat als er dan toch iets gebeurd, kan ik dan nog met mezelf leven en ga zo maar door. En ik heb natuurlijk ook rekening te houden met mijn partner. Hij is er niet zo thuis als ik en ook nog van de oude stempel. De dokter heeft altijd gelijk en hij vond het allemaal ‘new age’. Zo van: ‘Doe maar normaal dan doe je al gek genoeg en laten we nou allemaal maar doen wat de dokter zegt dan is het vast goed.’

Het was een hele strijd en een behoorlijke frustratie; ik las van alles en was er zo van overtuigd dat vaccins niet O.K. zijn maar mijn man wilde er niets van weten. ‘Doe maar wat je wilt, zei hij ‘maar het is jouw verantwoordelijkheid’. Dat vond ik heel zwaar om te dragen. Maar dat is later wel veranderd.

Op een gegeven moment was er de mexicaanse griep met die breed uitgemeten paniekzaaierij in de media, net in de tijd dat ik bezig was met het onderzoek naar kindervaccinaties. Tijdens een familiefeestje kwam het onderwerp ter sprake en ze vroegen: wat ga jij doen, een prik halen? Ik heb toen al mijn moed verzamelt en zei: ‘Nee dat ga ik niet doen’. Er zaten tien man in de kamer en alle tien keerden ze zich tegen mij: ‘Waar ben je mee bezig, je bent een moordenaar, en je eigen kinderen niet beschermen en de meest vreselijke dingen.

Ik heb toen een tijdje geen contact gehad met mijn familie. Ik kon het niet begrijpen; zo’n felle reactie, ik kreeg niet eens de kans om uit te leggen waarom ik die prik niet ging halen, ze wilden het allemaal niet weten. Zeer frustrerend, dat gevoel van als ze zouden weten wat ik weet dan zouden ze mij niet veroordelen en hun eigen kinderen ook niet vaccineren maar niemand wilde het horen.

Maar een jaar geleden is er iets heel ingrijpends gebeurd. Mijn vader ging de griepprik halen tegelijkertijd met de prik tegen de mexicaanse griep. Ze hadden er een fijn cocktailtje van gemaakt; dat stond wel ergens wel in een bijsluiter maar het merendeel van de mensen wisten niet dat ze een cocktail kregen. Mijn vader had ‘s ochtends de griepprik gehaald en ‘s middag kreeg ik een telefoontje dat mijn vader er niet meer was. Hij had een acute hartstilstand op de leeftijd van 57 jaar en was niet meer te reanimeren. Mijn eerste reactie was: ‘dat heeft met die prik te maken.’ En eigenlijk zijn we daar allemaal van overtuigd, hoewel er geen melding van gemaakt is. We waren allemaal zo overmand door emoties en zo geschrokken. Mijn vader had longemphyseem maar dat was alles, was verder in goede gezondheid. Hij was na de injectie meteen doorgegaan naar zijn werk en is daar ingestort.

Later hoorde ik van een arts (Jannes Koetsier – www.degezondepatient.nl ) dat ieder vaccin inwerkt op de hersenen. Dus ook op de hersenstam alwaar het regelcentrum zit voor de vitale hart-long-functies. Dat betekent dat iemand met longemphyseem – dus zeer slechte longen – extra kwetsbaar is voor ontregeling van de hart-long-functie. Maar daar worden we niet over geïnformeerd. En ook dat er in de tijd dat er gevaccineerd werd tegen de mexgriep ook wel gevaccineerd werd tegen de “gewone” seizoensgriep. Hoewel er volgens de bijsluiters enige tijd tussen moest zitten is dit waarschijnlijk niet gebeurd.

In mijn familie ligt nog steeds een soort van taboe op en we hebben het er niet echt over maar mijn man en ook de rest van de familie gedragen zich nu anders naar mij toe. Er worden geen woorden aan vuil gemaakt maar ik heb wel een soort van respect gekregen. Mijn vader krijg ik er niet mee terug, maar mijn kinderen krijgen in ieder geval geen vaccins meer.

Er is nog iets wat me gesterkt heeft in mijn beslissing om mijn baby niet te vaccineren. Ik kreeg een kraamhulp en dat was de eerste persoon in mijn leven die er bewust voor gekozen heeft om haar eigen kind niet te vaccineren. Ze werkt voor een regulier kraambureau en ik mag haar naam niet noemen, want de voorlichting die ze geeft aan haar cliënten gaat totaal tegen de officiële lijn in.

Ik heb tijdens de zwangerschap – en ook nu – supplementen gebruikt om de natuurlijke weerstand te versterken zoals vitamine D en probiotica, en gelukkig is het ook allemaal goed gegaan met de borstvoeding. Mijn baby is nu zes maanden ik vind haar echt een wonderkind als je ziet hoe ze vooruit schiet in vergelijking met wat de andere kinderen konden met zes maanden. Laat mij dus gewoon maar lekker eigenwijs zijn en doen wat mijn intuïtie me ingeeft. Mijn onzekerheid ben ik kwijt; ik doe gewoon lekker mijn ding.” "


Ramona, Oosterhout (Ook geplaatst onder gezond zonder prikken)


'Extra bescherming' voor Thailand


"Wij zijn wel begonnen met vaccineren, en ons zoontje heeft als ieniemienie baby'tje 3 x een hele rits prikken gekregen. Daarna zijn we rigoureus gestopt. Ons zoontje was toen pas 4 maanden geloof ik, maar toen had hij al zoveel gehad :-((

Wij hadden tickets geboekt om naar Thailand te gaan op het moment dat hij 12 weken oud was. Er kwam iemand van het consultatiebureau thuis en die adviseerde van alles; eerst met 7,5 week en daarna met 11,5 week een hele dosis prikken. Dan was hij 'extra beschermd' in Thailand. Ik heb het laten gebeuren omdat ik overal zenuwachtig en onzeker over was en vooral heeeeel labiel, want ik sliep helemaal niet die eerste weken en ik was echt een wrak. Maar het voelde niet goed.

Hij werd na de 1e serie heel ziek en heeft een uur of 3 gekrijst. 'Nee, dat was niet normaal', zeiden ze bij navraag. Hij had hoge koorts, en kreeg paracetamol, dan ‘was het de volgende dag wel weer over’.

De 2e keer was hetzelfde verhaal, een duidelijke reactie. Toen duurde het volgens mij ook maar 1 dag.

De 3e keer was in Thailand en toen was het raak; ons zoontje was toen 4 maanden oud.

Ik was toen al aan het twijfelen gegaan, maar heb toch nog gevaccineerd. Ik kende niemand die niet vaccineerde en had eigenlijk nog nooit van gehoord dat mensen dat niet deden, behalve om religieuze redenen, dus ik dacht er nog steeds niet kritisch over na. Deze keer werd hij echt ziek en is vanaf die dag heel lang verkouden en ziekjes geweest, steeds wat. Echt maanden lang. Ook kreeg hij bij die 3e keer een heel rood en opgezwollen bovenbeen, zijn hele bovenbeen, we schrokken ons wild, een dag of 3 duurde dit.

Na die 3e keer zijn we ons pas echt gaan verdiepen in vaccins. Het ging ook weer wat beter met mij, ik voelde me wat sterker, leerde ook over AP (attachment parenting), ging naar bijeenkomsten en leerde daar mensen kennen. Geweldig was dat! Ik voelde me langzamerhand ook gesteund in de andere keuzes die we al hadden gemaakt (lang borstvoeding, samen slapen etc.) Onze manier van opvoeden kwam steeds dichter bij mij te staan en werd steeds natuurlijker. Ik twijfel eigenlijk nooit meer over vaccineren en ben blij dat we gestopt zijn.

Ongeveer een jaar na zijn laatste prik kon ik ook constateren dat hij nooit meer echt ziek of verkouden was en wat was ik blij! Ik had het gevoel dat zijn weerstand toch weer goed geworden was door de borstvoeding en wie weet welke andere factoren, die mijn hart me ingaven. Nee vaccinaties is niet meer ons ding!


Angela, Amsterdam


Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag


"Bij alle prikken had ik eigenlijk zoiets van 'het voelt niet goed'. Als kind moest ik al vreselijk huilen als ik gevaccineerd werd. Wist dat het niet in mijn lichaam thuis hoorde en 'schreeuwde het uit', maar iedereen zei: 'Het is goed', en 'het hoort zo' je had gewoon niets te willen!

De bevalling van mijn eerste zoon was vreselijk zwaar; heeft bijna twee dagen geduurd en dacht dat hij nooit uit 'mijn lichaam' zou kunnen komen. Fysiek was ik al niet meer sterk en door de bevalling raakte ik emotioneel ook uit balans. Toen ik mijn zoontje de prikken moest laten geven, voelde ik me heel erg onder druk gezet. Niemand luisterde of stond ook maar een seconde open voor wat 'ik voelde' en zelf dacht, uiteindelijk dacht ik dat ik geen keus had; het moest schijnbaar zo zijn.

Dit verhaal is twaalf jaar geleden gebeurd er is de tussentijd is veel veranderd. Ik begon in hetzelfde jaar als de vaccinaties zowel zelf als met mijn zoontje te werken aan onze "genezing". Niet in het reguliere circuit trouwens. Had op dat vlak al verschillende slechte ervaringen achter de rug en totaal geen vertrouwen meer in Westerse artsen.

Mijn zoontje was na de inentingen ziek geworden, en kon opeens niet meer lopen. We dachten eerst dat hij met de mooie elektrische auto die hij voor zijn verjaardag gekregen had over zijn tenen gereden was, of dat hij was gevallen. We zagen, grote zwarte plekken op zijn benen en we wisten niet hoe we het hadden of wat we ermee aan moesten. Toen bleek dat hij polio B had! Mijn eerst idee was: "Hoe kan dat nou??? Hij heeft alle vaccinaties gehad!" Zelf, was ik in die tijd met kleurentherapie bezig om allerlei virussen uit mijn lichaam te werken, en nu was mijn zoontje aan de beurt. Het lopen herstelde vrij snel maar hij bleef toch wat ziekelijk.

Wat ik me ook herinner is, dat hij ontzettend mooie blauwe ogen had bij zijn geboorte. Dat was echt opvallend gewoon. Na de vaccinaties hebben zijn ogen een hele andere kleur gekregen, er was iets in hem geraakt zeg maar. Nu, weet ik zeker dat de ogen de "spiegel van de ziel" zijn, en alles wat we in ons spuiten diep gaat, heel diep. Het doet niet alleen iets op lichamelijk niveau, maar ook letterlijk met de ziel! (energetische niveau) Door de kleurentherapie ging hij zienderogen vooruit, al bleven zijn ogen grauw(ig). Hij huilde ook altijd, en dat maakte me in die tijd heel onzeker. Wat was de oorzaak? Of moet ik zeggen oorzaken? Ik was zelf uit balans en mijn kind is een heel gevoelig kind, dus de basis lag er, maar ik ben er heilig van overtuigd dat als je zo snel na de geboorte nare stoffen in je lichaam krijgt die er helemaal niet in horen, dat je dan natuurlijk nog veel verder uit balans raakt. Ik wil niet zeggen dat het 'alleen' door vaccins komt maar ik ben 100% zeker van, dat het een grote rol gespeeld heeft!

Onze oudste is tegen alles ingeënt en heeft de meest rare ziektes gehad; (polio B, glaucoom, verschillende vormen van Herpes (virusziekten), een vorm van suikerziekte) om maar wat te noemen. Onze andere zoon is niet ingeënt en is nooit ziek! Ra ra ra…., hoe kan dat nou? Tja, ik weet dat al heel lang, maar zie je, de rest van mijn familie/ vrienden / de wereld geloofde mijn verhaal nooit. Nu, na 12 jaar krijg ik eindelijk gelijk, dat doet wel wat met me.

Toen ik met de tweede bij het consultatiebureau kwam probeerde ze me de vaccinatie op te dringen. Toen ik weigerde, dreigde ze met: “U neemt zelf de verantwoordelijkheid maar, want wij staan hier niet voor in!” Onze tweede zoon is heel gezond, heeft ook mooie blauwe ogen, net als zijn broertje bij de geboorte, alleen ze staan nog steeds helder en de eerste is nog steeds helende. Maar goed, alles gebeurt met een reden! Het is tijd om wakker te worden en alles wat op je pad komt vertelt je wat, maar je moet het wel willen zien. Ik ben door het hele proces enorm veranderd en wakker geschud. Mijn zoon heeft veel meegemaakt, heeft daar net al ik, veel van geleerd. Hij kan er zelf allles over vertellen. En reken maar dat de mensen naar hem luisteren!"


Jacqueline, Nibbixwoud


Lees het verhaal van Freek Haagoort op: www.meerwetenoverfreek.nl

Het verhaal van Damian op:
www.hartvannederland.nl/nederland/gelderland/2009/baby-damian-overleden-na-inenting/

De waarschuwing van Désirée Röver:
in-vrijheid-bevallen.blogspot.com/2010/11/kindermishandeling-of-vaccinatieschade.html

De praktijkgevallen van de Haarlemse arts H.C. Moolenburgh:
www.post-vaccinaal-syndroom.nl/3894/moolenburgh.aspx

Youtubes van de DVD’s van de homeopaat Tinus Smits:
www.youtube.com/watch?v=TVf7H7rrPxM

www.youtube.com/watch?v=Wp_YF2Y-NOM

Een open brief aan de GGD van Teuni Kuiper:
www.uitdaging.net/gezond/vaccinatie_bijwerkingen.html#Open_brief_aan_alle_CCD_artsen

Op de website van Neil Z. Miller een collectie van e-mails van ouders die de reacties van hun kinderen op vaccins beschrijven: www.thinktwice.com/stories2.htm

Ouders in Engeland hebben de handen ineen geslagen en ‘Silenced Witnesses – The Parents’ Story’ – The Denial of Vaccine Damage by Government, Corporations and the Media, Volumes 1 & 2 geschreven. Te bestellen via www.cryshame.org De volgende youtube is een voorproefje: www.youtube.com/watch?v=ya2P2GOXIwU


De aankondiging van 'Vaccin Vrij!' op ‘WantToKnow’ leverde een heleboel reacties op: www.wanttoknow.nl/nieuws/vaccin-vrij-een-mooi-nieuw-initiatief, waaronder deze vier: Lees meer


"Ik vind de site erg netjes en duidelijk. Gisteren alles doorgelezen. Wij hebben het eerste jaar 4x de DKTP prik gegeven helaas. Ben me pas gaan verdiepen in het vaccineren toen de mexicaanse griep hype er was. Enorm veel gelezen en het voelde gewoon niet goed om verder te gaan met vaccineren. Veel gezeik gehad op het CB, 5x gebeld en ik moest maar verklaringen afleggen. Ook in mijn omgeving krijg ik weinig begrip. Kijk, als mensen zich er goed in verdiept hebben en dan alsnog tot de keus komen om wel te vaccineren vind ik dat prima. Maar in mijn omgeving zijn er echt zo weinig mensen die zich echt verdiepen in de stoffen. Een vriendin van mij kon maar niet begrijpen waarom ik niet vaccineerde, want ja 95% van de mensen doet het toch dus het zal wel goed zijn toch!!?!?! Maar wel raar opkijken dan haar beide zoontjes eczeem, astma etc. hebben. Het hoeft natuurlijk niks te maken te hebben met het vaccin, maar het kan wel. Op diverse forums krijg ik ook onbegrip, je wordt zowat als achterlijk bestempeld als je je kind niet laat vaccineren. Ik ga de discussie al niet eens meer aan, heb er geen zin meer in."


"Geweldig om te zien dat men steeds bewuster wordt over vaccinaties en de schade daarvan. Wij hebben onze dochter van 5 vanaf haar 4de jaar niet meer laten vaccineren. Toen zij geboren werd, waren wij ervan overtuigd, dat vaccinaties goed waren en dat de artsen wel ”weten wat zij doen”… zij hebben immers het beste met ons voor. Vlak na haar geboorte is ons ontwaken begonnen, op elk denkbaar vlak….gezond eten, medicijnen, het zelfhelend vermogen enz. We hebben een behoorlijke ommezwaai gemaakt in ons leven, en hebben na een poosje besloten om de vaccinaties niet voort te zetten. Er werd niet echt moeilijk gedaan op het consultatie bureau, maar uiteraard werden alle voordelen van de injecties nog wel uitgebreid verteld. Inmiddels zijn we sinds een half jaar met onze dochter bij een homeopaat, om de vaccinatie-bijwerkingen te ontstoren. Oorontstekingen, stevige verkoudheden die weken duurden met alle consequenties van dien... ze is er zo goed als van af gelukkig! Dankzij mensen als Door en Désirée (Rover) zijn wij, en velen met ons, BEWUST geworden, dank je wel!"


"Ik heb me ook mee laten slepen… ook omdat mijn man ervan overtuigd was dat de vaccinaties erg belangrijk zijn. Beiden willen we het beste voor ons meisje. Uiteindelijk heeft onze dochter de 1e 3 vaccinaties gehad maar wel elke keer een aantal maanden weten te verzetten. Voordat ze de vaccinaties kreeg heb ik 1 week van te voren en 1 week erna Thuja gegeven en gelukkig heeft ze echt nergens last van gehad. Daarna stond ik voor de beslissing BMR…. Nee, mijn gevoel bleef roepen.. NIET DOEN!! Ik heb mijn man gelukkig weten te overtuigen ook dankzij mede mijn geweldige nichtje die woordelijk veel sterker is dan ik. Onze dochter wordt nu in december 2 jaar en heeft maximaal 3 neusverkoudheidjes gehad, geen last gehad van de tanden en het is echt een geweldig lief kind, echt waar (L) Wij hebben haar ook vanaf de geboorte bij elke voeding vitamine c gegeven en vanaf 8 maanden vitamine D, zoals ze zeggen, en vanaf 1 jaar naast de vitamine C ook multi-vitamines, Optimax. Het is echt een heel sterk meisje en ik denk dat het toch ook te maken heeft dat ze na de 3e vaccinatie geen andere meer heeft gehad maar denk ook dat het met de zeer gevarieerde voeding en vitamines te maken heeft dat ze zo gezond is. Ik schrok er laatst ontzettend van dat er een baby van nog geen jaar Prednison kreeg van een arts…. Voor ons geen vaccinaties meer!! Ik zie zoveel in mijn omgeving van andere kindjes die wel vaccinaties gehad hebben.. de ene oorontstekingen na de andere, griep, verkouden en dan zeker 3 weken ziek zijn ze dan…. Maar ieder uiteraard zijn eigen keuzes. Fijne avond all!"


"Ik was ‘als vele ouders in Nederland’ bevroed met de gedachte dat ‘men ervoor geleerd’ had, en ’het beste met ons voor’ had. Die gedachte ging snel over in een zoektocht naar de ‘waarheid’ toen mijn oudste (nu bijna 17) op sterven na dood lag (gevolgd door flinke exceem en astma) en er nog steeds werd beweerd ‘dat dat normaal’ was.(ik dacht toen…sorry hoor als dit normaal is …ben ik zeker E.T.!) Al snel kwam ik tot de conclusie dat er bij niemand in mijn gezin nog met wat dan ook geprikt mocht worden. Gevolg is flinke discussies en trammeland met de gevestigde orde tot aan de dag van vandaag. Maar wat fijn als je door jezelf goed te informeren en daardoor een weloverwogen beslissing kunt maken….je jezelf door de artsen(en wie dan ook) niets meer hoeft te laten aanpraten of wijsmaken. Mijn oudste was trouwens toen al heel snel van al zijn klachten af (waar de artsen níets mee konden) de homeopaat had dat na 1 behandeling al voor elkaar!!!!!!!!!!! Vanzelfsprekend hebben de andere vaccinaties niet plaatsgevonden en zijn mijn 2 andere kinderen helemaal niet gevaccineerd. En probeer ik aanstaande ouders en ouders met kinderen met gezondheidsproblemen nog altijd te attenderen op eventuele risico’s rond vaccinatie. Jammer genoeg staat vaak’ de arts’ nog altijd in een hogere rangorde dan hun eigen verstand. Ik vind het heel fijn om te zien dat mensen zich nog altijd inzetten voor dit goeie doel."





The first wealth is health, Ralph Waldo Emerson